Αμβλώσεις: Το νομοσχέδιο του Τέξας και ένας αγώνας δίχως τελειωμό

Γράφει η Αναστασία Χαρίση


Μέσα σε μία φρενίτιδα καθημερινών ειδήσεων περί κορωνοϊού και Μεσανατολικού ζητήματος, ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί μία ματιά και στις υπόλοιπες διεθνείς ειδήσεις.



Νέος νόμος υπογράφηκε την περασμένη Τετάρτη στη πολιτεία του Τέξας, από τον ρεπουμπλικάνο κυβερνήτη Greg Abbott, ο οποίος απαγορεύει τις αμβλώσεις από την έκτη βδομάδα της κύησης και μετά. Ένα διάστημα στο οποίο πολλές γυναίκες πιθανότατα να μην γνωρίζουν ακόμη ότι κυοφορούν. Η νέα αυτή διάταξη, η οποία θα τεθεί σε ισχύ τον Σεπτέμβριο, όχι μόνο αφαιρεί το δικαίωμα άμβλωσης από τη στιγμή που ο εμβρυϊκός καρδιακός παλμός μπορεί να εντοπιστεί, αλλά δίνει και το δικαίωμα στην οικογένεια της γυναίκας και σε οποιονδήποτε άλλο πολίτη του Τέξας, να μηνύσει τον γιατρό που έκανε την επέμβαση αλλά και όποιον ενεπλάκη στη διαδικασία διακοπής της κύησης.


«Ο Θεός μάς έδωσε το δικαίωμα στη ζωή, και όμως, εκατομμύρια παιδιά κάθε χρόνο χάνουν το δικαίωμα αυτό λόγω της άμβλωσης», δήλωσε ο Abbott στο νομοσχέδιο που υπέγραψε στο γραφείο του, στο Όστιν. Με τον νόμο αυτόν, το Τέξας συμβαδίζει με περισσότερες από 12 πολιτείες της Αμερικής, στις οποίες απαγορεύονται οι αμβλώσεις. Διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν μπροστά από το κυβερνητικό κτήριο για να διαμαρτυρηθούν εναντίον του νομοσχεδίου.



Οι εκτρώσεις αποτελούν ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα για πολλές χώρες του πλανήτη. Αυτό οφείλεται όχι μόνο στη σύγκρουση που υπάρχει για το δικαίωμα ελεύθερης επιλογής της γυναίκας σε ότι αφορά το δικό της σώμα αλλά και ανάλογα τις θρησκευτικές και κοινωνικές αντιλήψεις που υπάρχουν σε κάθε χώρα.


Nόμοι περί αμβλώσεων σε όλο τον κόσμο


Αν και το νομικό καθεστώς της άμβλωσης ποικίλλει σημαντικά ανά περιοχή, σχεδόν κάθε χώρα επιτρέπει την άμβλωση τουλάχιστον υπό ορισμένες περιπτώσεις. Παγκοσμίως, μόνο έξι χώρες απαγορεύουν πλήρως την άμβλωση. Το Ελ Σαλβαδόρ, η Μάλτα, το Βατικανό, η Χιλή, η Δομινικανή Δημοκρατία και η Νικαράγουα είναι εκείνες που τις απαγορεύουν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, ακόμα κι αν η ζωή της γυναίκας βρίσκεται σε κίνδυνο. Αυτό σημαίνει ότι σε πολλές περιπτώσεις, όπως ο βιασμός, η αιμομιξία ή εάν το έμβρυο έχει σοβαρή ανωμαλία, οι γυναίκες πρέπει ακόμη και τότε να συνεχίσουν την κύηση. Περίπου 125 χώρες έχουν ορισμένους περιορισμούς, επιτρέποντας συνήθως την άμβλωση μόνο σε περιορισμένες καταστάσεις, όπως είναι οι κοινωνικοοικονομικοί λόγοι, κίνδυνοι για τη σωματική ή ψυχική υγεία της γυναίκας ή η παρουσία ανωμαλιών του εμβρύου.


Αξίζει να σημειωθεί ότι οι χώρες αυτές που έχουν και τους αυστηρότερους νόμους περί εγκυμοσύνης, έχουν και τα υψηλότερα ποσοστά μη ασφαλών εκτρώσεων. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι, κυρίως στις έξι αυτές χώρες, 78.000 θάνατοι έχουν προκληθεί από μη ασφαλείς αμβλώσεις, επειδή ακριβώς, συμβαίνουν παράνομα. Στη χώρα μας οι αμβλώσεις είναι νόμιμες από το 1986. Η Ελλάδα βρίσκεται κάπου στην μέση των αμβλώσεων στην Ευρώπη, με χώρες της βόρειας Ευρώπης να έχουν τα υψηλότερα ποσοστά ενώ χώρες της δυτικής και νότιας Ευρώπης τα χαμηλότερα ποσοστά.

Δικαίωμα ή «δολοφονία;»


Γίνεται αντιληπτό ότι πρόκειται για ένα πολυδιάστατο θέμα που φυσικό είναι ότι θα φέρει και αντικρουόμενες απόψεις. Οι δύο αντίπαλες αυτές ομάδες είναι οι υπέρμαχοι της ζωής (pro-life) και οι υπέρμαχοι της επιλογής (pro-choice).


Υπάρχουν λοιπόν, εκείνοι που απορρίπτουν τις αμβλώσεις (pro-life), οι συντηρητικοί ή οι θρησκευόμενοι. Η Εκκλησία θεωρεί τις εκτρώσεις έγκλημα και ότι αποτελούν «δολοφονία». Και φαίνεται λογικό, από τη στιγμή που πιστεύει ότι η ζωή είναι δώρο του Θεού. Αυτοί που απορρίπτουν τις αμβλώσεις θεωρούν ότι το έμβρυο δεν είναι μία «προέκταση» του σώματος της εγκύου, επομένως είναι μία ανεξάρτητη ύπαρξη που κατέχει το δικαίωμα στη ζωή.


Ας μην ξεχάσουμε τον σάλο που είχε δημιουργηθεί πριν από ένα χρόνο στην Ελλάδα, από μία αφίσα κατά των αμβλώσεων στο μετρό της Αθήνας. Μία αφίσα της πρωτοβουλίας «Αφήστε με να ζήσω», που ουσιαστικά αποτελούσε μία καμπάνια για τα αγέννητα παιδιά. Οι αντιδράσεις ήταν ποικίλές, που είτε επαινούσαν την καμπάνια, είτε την χαρακτήριζαν Μεσαιωνική.


Πηγή: Παύλος Χρηστίδης (Facebook)

Από την αντίθετη πλευρά, οι υπέρμαχοι της επιλογής (pro-choice), υποστηρίζουν ότι η γυναίκα είναι εκείνη που έχει τον έλεγχο του σώματός της και σε εκείνη πρέπει να δοθεί η προτεραιότητα της επιλογής. Βασισμένοι στην αρχή της ατομικής ελευθερίας και στα ανθρώπινα δικαιώματα, μάχονται υπέρ της νόμιμης και ασφαλούς έκτρωσης.



Στην Αμερική, παρόλο που σε πολλές πολιτείες επικρατεί το νομοσχέδιο κατά των αμβλώσεων, οι απόψεις των πολιτών διαφοροποιούνται. Σύμφωνα με μία δημοσκόπηση, τα 2/3 (77%) των Αμερικανών θεωρούν ότι η άμβλωση πρέπει να είναι νόμιμη. Στην Ελλάδα, το δικαίωμα της άμβλωσης είναι πλήρως αναγνωρισμένο, ενώ σύμφωνα με δημοσκόπηση, το 63% των Ελλήνων αναγνωρίζουν το δικαίωμα αυτό στη γυναίκα.


Η αλήθεια είναι ότι ανεξαρτήτως με τα νομοσχέδια που ισχύουν ή θα ισχύσουν στις διάφορες χώρες του κόσμου, οι εκτρώσεις θα συνεχίσουν να γίνονται έτσι κι αλλιώς. Είτε παράνομα είτε νόμιμα. Το σημαντικό είναι να μην χάνονται ανθρώπινες ζωές. Ούτε οι ζωές των γυναικών που λόγω επιπτώσεων στην διάρκεια κάποιας παράνομης έκτρωσης δεν κατάφεραν να επιβιώσουν, αλλά ούτε οι ζωές αγέννητων μωρών. Και αυτό μπορεί να επιτευχθεί όχι με το να επιβάλλεις σε μία γυναίκα να κρατήσει, παρά την θέλησή της, ένα μωρό, αλλά με το να διαπαιδαγωγείς με τον σωστό τρόπο τα νεαρά παιδιά (άνδρες και γυναίκες), έτσι ώστε να μην φτάνουν στο σημείο της έκτρωσης. Σύμφωνα με αναφορές το μεγαλύτερο ποσοστό των αμβλώσεων που γίνονται παγκοσμίως, αφορά νεαρά κορίτσια μικρότερα των 16 ετών. Επομένως, με την κατάλληλη ενημέρωση των παιδιών για τις μεθόδους αντισύλληψης και για τις επιπτώσεις των αμβλώσεων, μπορεί να μειωθεί στο μέλλον και ο αριθμός των ανήλικων κοριτσιών που προβαίνουν σε αυτή την επιλογή.



Αδιαμφισβήτητα η άμβλωση είναι μία επιλογή για την οποία οι γυναίκες από όλο τον κόσμο έδωσαν τεράστιο αγώνα για να την αποκτήσουν. Κάθε γυναίκα έχει το δικαίωμα να διαμορφώνει τη ζωή της όπως αυτή επιθυμεί, με το να επιλέγει ό,τι αυτή θεωρεί πρέπον. Εξάλλου πως γίνεται να έχει το λόγο κάποιος τρίτος, που δεν έχει βρεθεί στην ίδια θέση. Η διαδικασία της έκτρωσης δεν είναι εύκολη υπόθεση, ψυχολογικά και σωματικά. Κάτι που το γνωρίζουν καλύτερα οι γυναίκες που το έχουν βιώσει.






Πηγές: apnews.com/ bbc.com/ kathimerini.gr/ athensvoice.gr/ tanea.gr/ powerpolitics.eu

16 προβολές0 σχόλια