Ας γκρεμίσουμε παρέα τον τοίχο που κρύβει την σεξουαλική βία

Γράφει η Κυριακή Μπλόσκα


Καμιά φορά η επικαιρότητα με κάνει να πιστεύω πως -όσο και αν η ελληνική κοινωνία κάνει μερικά βήματα μπροστά, όσο και αν θέλω να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο, όσο και αν προσπαθώ να κρατήσω σφιχτά την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο – τελικά η πολυπόθητη εξέλιξη που αναζητώ έχει αρκετό δρόμο μπροστά της για να φτάσει στην Ελλάδα. Και αυτό γιατί με πιάνω πάλι να μιλάω για τα αυτονόητα. Τόσο οι εξελίξεις σχετικά με τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις σε σχολείο της Ξάνθης, όσο και το βίαιο περιστατικό που σημειώθηκε σε κοινή θέα στην παραλία της Αγίας Μαρίνας με έβαλαν σε σκέψεις για το τι χρειάζεται να γίνει τελικά, ώστε να γκρεμιστεί ο τοίχος που έχουμε χτίσει μπροστά στην σεξουαλική βία.


Αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν η ίδια κοινωνία που μάχεται για την ελευθερία του λόγου και δηλώνει πως την αφορά και με το παραπάνω η σεξουαλικότητα ή η ταυτότητα φύλου οποιουδήποτε ανθρώπου, μπορεί και σφραγίζει με τέτοια ευκολία όλες της αισθήσεις της μπροστά σε παραβατικά περιστατικά και τελικά να αποκόβει την φωνή χιλιάδων θυμάτων σεξουαλικής και μη βίας.



Σύμφωνα με πληροφορίες από τοπικό μέσο στην Ξάνθη, συνολικά οχτώ μαθήτριες σε Γυμνάσιο στην Ξάνθη καταγγέλλουν προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας στο σχολείο τους. Ωστόσο, οι σεξουαλικές επιθέσεις που δέχτηκαν σε ένα υποτιθέμενο «προστατευμένο» σχολικό περιβάλλον όχι μόνο δεν αντιμετωπίστηκαν άμεσα, αλλά επικρίθηκαν μέχρι τελικής πτώσεως. Τόσο το ίδιο το σχολείο όσο και η πρόεδρος της ΕΛΜΕ Ξάνθης προέτρεψαν τα παιδιά να σωπάσουν, να πάψουν να σχολιάζουν τα περιστατικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να υποβαθμίσουν με κάθε τρόπο τις καταγγελίες των ανήλικων μαθητριών κρίνοντας πως μια άσεμνη εμφάνιση είναι πολύ φυσικό να προκαλέσει αδιάκριτα βλέμματα και παραβατικές συμπεριφορές.


Έτσι, αντί να δημιουργηθεί ένα κλίμα εμπιστοσύνης, ώστε τα παιδιά να μπορέσουν να μεταφράσουν έγκαιρα μία κακοποιητική στάση ή συμπεριφορά μέσα και έξω από το σχολείο, βλέπουμε τους καθηγητές να αναπαράγουν την πεπατημένη που δεν είναι άλλη από την κανονικοποίηση της κουλτούρας βιασμού.


Δυστυχώς η πραγματικότητα μας δείχνει πως όσο θάβουμε τέτοια ζητήματα κάτω από το χαλί τόσο θα ράβουμε την γλώσσα χιλιάδων θυμάτων, δείχνοντάς τους πως είτε είναι 13 είτε 23 είτε 53 η κοινωνία θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να συνεχιστεί ο φαύλος κύκλο της κακοποίησής τους. Και φυσικά μαζί με το θύμα μαθαίνουμε να σιωπάμε και εμείς.


Ώσπου η παραβίαση βασικών δικαιωμάτων δεν μας αγγίζει πια και η αντίδρασή μας όταν μία 26χρονη κοπέλα δέχεται επίθεση σε κοινή θέα είναι να γυρίσουμε την πλάτη εφαρμόζοντας κατά γράμμα την κουλτούρα μέσα στην οποία μεγαλώσαμε, η οποία και μας λέει να μην ανακατευόμαστε σε ξένες υποθέσεις για να μην βρούμε το μπελά μας. Να τρέμουμε το ενδεχόμενο να είμαστε υπόλογοι για τις πράξεις μας.


Φυσικά, αναφέρομαι στην 26χρονη κοπέλα που δέχτηκε επίθεση από έξι άνδρες σε πολυσύχναστη παραλία στην Αγία Μαρίνα, όπου φυσικά δεν άνοιξε και ρουθούνι για το όλο θέμα.


«Περίμενα στο πάρκινγκ της παραλίας. Έκανε πέντε λεπτά ουσιαστικά ο άντρας μου να πάει μέχρι το ψιλικατζίδικο, να πάρει κάποια πράγματα και μέχρι να γυρίσει είχα γυρισμένη την πλάτη μου εγώ προς την παραλία και ακούω κάποιους να φωνάζουν, να γελάνε και τέλος πάντων με μία έννοια να κοροϊδεύουν ακριβώς από πίσω μου. Γύρισα και αυτό που αντίκρισα ήταν κάποιους να βγάζουν βίντεο προς τα εμένα φυσικά στραμμένο το κινητό και αναρωτήθηκα για ποιο λόγο με βγάζουν βίντεο».


Στη συνέχεια οι άνδρες της έσκισαν την μπλούζα, ενώ χρειάστηκε να παλέψουν και με τον σύζυγο της κοπέλας για να την αφήσουν επιτέλους ήσυχη. Και μόνο στο άκουσμα πως ένα τέτοιο περιστατικό συνέβη με τέτοια ευκολία σε μία τόσο πολυσύχναστη τοποθεσία, θα έπρεπε να ηχήσουν πολλά καμπανάκια για την έμφυλη βία, την υπερσεξουαλικοποίηση του γυναικείου σώματος και την εγκληματική διάσταση που έχει πάρει η κουλτούρα που φυσικοποιεί την βία και περνάει την ευθύνη από τον θύτη στο θύμα. Το γεγονός μάλιστα πως ενώ η παραλία ήταν γεμάτη από κόσμο, δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να πλησιάσει την κοπέλα και να βοηθήσει, «φωνάζει» το πόσο προβληματική είναι η αντιμετώπιση της ελληνικής κοινωνίας στην βία. Ωστόσο, τόσο τα ελληνικά ΜΜΕ όσο και η κοινή γνώμη πέρασαν την παραπάνω συνειδητοποίηση στα ψιλά γράμματα, με τους σχολιασμούς για το περιστατικό να στέκονται -σχεδόν εμμονικά- στην καταγωγή των έξι ανδρών που επιτέθηκαν στην κοπέλα.




Άραγε ποια ήταν η καταγωγή του αστυνομικού που πυροβόλησε εν ψυχρώ την γυναίκα του στο σούπερ μάρκετ που εργαζόταν ή του ταξιτζή που δεν δέχτηκε μία αιμόφυρτη γυναίκα που μόλις είχε τραυματιστεί θανάσιμα από τον σύζυγό της για να μην «λερωθεί» το αμάξι του; Πόσα άλλα θύματα πρέπει να θρηνήσουμε για να μάθουμε στα παιδιά πως όχι, δεν είναι φυσιολογικό να σου επιτίθεται ο συμμαθητής σου, πως δεν έφταιξαν ποτέ τα «προκλητικά» ρούχα που φόραγες, πως κανένας δεν έχει το δικαίωμα να εξευτελίζει ή να μειώνει το σώμα και την υπόστασή σου;


Πόσα άλλα θύματα δεν πρόλαβαν να σπάσουν την σιωπή τους και χάθηκαν, βγήκαν πολύ αργά στην επικαιρότητα και έπειτα ξεχάστηκαν; Πόσα άλλα θύματα δεν θα σπάσουν ποτέ την σιωπή τους επειδή ξέρουν πως για κάθε έναν άνθρωπο που θα ενδιαφερθεί, που θα τα ακούσει πριν μιλήσει -που θα τα στηρίξει είτε κακοποιήθηκαν σε κλειστές είτε σε ανοιχτές πόρτες- κρύβονται 100 που θα τα κατακρίνουν και θα «πνίξουν» όποια έκκληση βοήθειας και αν κάνουν;



Η επικαιρότητα δεν αφορά μόνο νούμερα, έρευνες και στοιχεία. Η επικαιρότητα μιλάει για πραγματικά γεγονότα σε ανθρώπους πέρα για πέρα αληθινούς Σε γυναίκες που έμαθαν να σιωπούν. Σε άνδρες που δεν έμαθαν ποτέ να λογοδοτούν. Σε παιδιά που δεν ένιωσαν άνετα, ώστε να μοιραστούν την κακοποιητική συμπεριφορά του συμμαθητή, καθηγητή, φίλου, συγγενή.


Αν μπορούμε να κάνουμε κάτι τελικά είναι να είμαστε παρόντες. Τίποτα λιγότερο τίποτα περισσότερο. Να έχουμε όλες τις αισθήσεις μας ανοιχτές μέχρι η επικαιρότητα να μην μας συγκλονίζει πια. Μέχρι να έρθει επιτέλους η στιγμή που θα ακουστούν όσα άτομα δεν κατάφεραν να ψελλίσουν -πόσο μάλλον να φωνάξουν- πως η προσωπικότητα και η υπόστασή τους καταπατούνται καθημερινά.

38 προβολές0 σχόλια