Αφροδίτη Λατινοπούλου: Ας κάνουμε τα 2μιση αυτά λεπτά την καλύτερη δυσφήμιση

Γράφει η Κυριακή Μπλόσκα


Σε μόλις δύο λεπτά και τριάντα δευτερόλεπτα η Αφροδίτη Λατινοπούλου, δικηγόρος και πολιτεύτρια της Νέας Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη, μίλησε -ή μάλλον έφριξε- για την εικόνα που προσπαθεί να περάσει η διαβολική «νοσηρή μειοψηφία» αναφορικά με τα σημερινά πρότυπα ομορφιάς. Έχοντας ως λεζάντα την ‘αξύριστη γυναικεία μασχάλη ως νέο «πρότυπο» ομορφιάς’ κατάφερε να συγκεντρώσει πάνω από 2 εκατομμύρια προβολές σε βίντεο που κοινοποίησε στο προσωπικό προφίλ της στο Instagram αλλά και να την σχολιάσει κάθε καρυδιάς καρύδι. Φυσικά, η κυρία Λατινοπούλου φαντάζεται πως ενσαρκώνει το ρητό που λέει ότι η δυσφήμιση είναι η καλύτερη διαφήμιση, αφού μέσα σε μερικά εικοσιτετράωρα το βίντεο της έλαβε viral διάσταση με τα αρνητικά σχόλια να αυξάνονται κατά χιλιάδες.



Αναρωτιέμαι πόσα λάθη έχουμε κάνει σαν κοινωνία, ώστε η κυρία Λατινοπούλου -και κάθε Λατινοπούλου εκεί έξω- να νομίζει πως με το να μιλάει με τέτοια απέχθεια για κυριολεκτικά τρίχες, θα μπορέσει να διαφημιστεί με θετικό πρόσημο. Διερωτώμαι γιατί, εν έτει 2021, ακούγεται η φράση «καταστρέφεται η κοσμοθεωρία μας, η κοινωνία μας και γενικότερα όλα όσα έχουμε μάθει» όταν μία γυναίκα τολμά και φωτογραφίζει τις αξύριστες μασχάλες της. Εν μέσω πανδημίας, η κυρία Λατινοπούλου βρίσκει αντιαισθητικό οτιδήποτε μπορεί να χαρακτηριστεί ως «ατέλεια» και αισθάνεται πως πρέπει να το μοιραστεί πάση θυσία στα social media. Νιώθει ντροπή για τις γυναίκες που αποδέχονται το σώμα τους, που τολμούν να το φωτογραφίσουν όπως ακριβώς είναι, που αντί να «πνίγονται» μέσα στις ανασφάλειες, εκείνες σηκώνουν το κεφάλι και εμπνέουν.


Αυτό που η κυρία Λατινοπούλου αδυνατεί να δει είναι πως η ίδια τρέμει στην ιδέα οποιασδήποτε «ατέλειας», πως κατά βάθος θα ήθελε και εκείνη να φωτογραφίζει τις δικές της ραγάδες, τις πανάδες και την κυτταρίτιδα που τόσο πολύ απεχθάνεται. Και έτσι αισθάνεται πως οτιδήποτε την ενοχλεί αισθητικά ή την κάνει να νιώθει ανασφαλής, πρέπει αυτόματα να πάψει να υφίσταται. Να αποκοπεί. Αναρωτιέται γιατί και εκείνη πρέπει να δει ένα αξύριστο πόδι, γιατί αυτή η στάση ζωής περνάει ως κάτι φυσιολογικό, ως κάτι ωραίο. Συνεχίζοντας το σεξιστικό παραλήρημα, δηλώνει περήφανα πως σαν γυναίκα βρίσκει αποκρουστική την τάση των ανδρών να «γέρνουν προς την γυναικεία φύση» τονίζοντας πως ξυρίζονται παντού-παντού, ενώ οι γυναίκες αντίθετα ντύνονται με oversized ρούχα και παύουν να υποβάλλονται σε εξαντλητικές δίαιτες για να χωρέσουν στο πολυπόθητο small νούμερο των πολυεθνικών μεγατόνων.


Πέρα από τα αναμενόμενα αρνητικά σχόλια χιλιάδων χρηστών και την κατακραυγή της Αφροδίτης Λατινοπούλου στα social media, προέκυψε και μία ευχάριστη έκπληξη γύρω από τις δηλώσεις της πολιτεύτριας. Συγκεκριμένα, δημοφιλείς εταιρίες που ασχολούνται με την ομορφιά και την υγεία στην Ελλάδα αναφέρθηκαν έμμεσα στα λόγια της κυρίας Λατινοπούλου, περνώντας ωστόσο ένα ηχηρό μήνυμα σε όλ@ μας για την κάθε Λατινοπούλου εκεί έξω. Μάλιστα, σε πρόσφατη δημοσίευσή της η Έλενα Ακρίτα σχολίασε άψογα το γεγονός με την καυστική φράση «όταν σε αδειάζει ακόμα και ο καπιταλισμός που σε δημιούργησε».



Αδυνατώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν η προσωπική επιλογή του καθενός για το τι κάνει με το σώμα του, να μην είναι τελικά αυτονόητη. Πώς είναι δυνατόν η κυρία Λατινοπούλου και κάθε Λατινοπούλου να αισθάνεται πως έχει λόγο και ισχύ πάνω σε ατομικές ελευθερίες, κρίνοντας με τέτοια ορμή και πάθος τι είναι και τι δεν είναι «φυσιολογικό» από την προνομιούχα θέση της. Δεν χρειάζεται να χαθώ στις σκέψεις μου για να καταλάβω πως πολύ απλά αυτός είναι ο τρόπος που λειτουργεί η πολιτική που υπηρετεί η κυρία Λατινοπούλου. Γιατί κάθε φιλελεύθερο κράτος είναι δομημένο με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορεί να έχει λόγο και δύναμη πάνω στις προσωπικές ελευθερίες του καθενός, πάνω στο δικαίωμα της κάθε γυναίκας στην έκτρωση, πάνω στο δικαίωμα του κάθε λοάτκι ατόμου στην γονεϊκότητα, όπως βλέπουμε να συμβαίνει στην Πολωνία, στην Λευκορωσία στην Αμερική αλλά και οπουδήποτε έχει θεοποιηθεί ή έστω κανονικοποιηθεί ο συντηρητισμός. Γιατί, άλλωστε, να μην σηκώσει ανάστημα και η κυρία Λατινοπούλου στην απειλή των αξύριστων μασχαλών;


Παρακολουθώντας όσους περισσότερους σχολιασμούς μπορούσα να αντέξω για το παραπάνω ζήτημα, ξεχώρισα εκείνον του stand up κωμικού Θωμά Ζάμπρα, ο οποίος μέσα από το κωμικό στοιχείο που υπηρετεί, κατάφερε να αναδείξει την υποκρισία αλλά και την γελοιότητα της πολιτικής που ανέθρεψε και πασχίζει να προωθήσει την κυρία Λατινοπούλου.


Είναι, άραγε, τόσο δύσκολο ο κόσμος να μη λειτουργεί με βάση το τι αρέσει, το τι εγκρίνει, το τι θεωρεί «φυσιολογικό» η κάθε κυρία Λατινοπούλου; Πώς είναι δυνατόν να πιστεύει πως η τελευταία φορά που οι γυναίκες δεν περιποιούταν τον εαυτό τους ήταν στην εποχή των σπηλαίων; Είναι γεγονός πως τόσο η απεικόνιση όσο και η επιβολή μιας αντικειμενικής ομορφιάς απλώς δεν υφίσταται. Τα πρότυπα ομορφιάς αλλάζουν διαρκώς, από δεκαετία σε δεκαετία, προκαλώντας έναν φαύλο κύκλο καταπίεσης και ενοχής στις χιλιάδες γυναίκες που δεν ήταν αρκετά αδύνατες ή αρκετά χυμώδεις για να φορέσουν τις εκάστοτε νέες τάσεις της μόδας. Και έτσι οι γυναίκες έχουμε μάθει από τα γεννοφάσκια μας να μισούμε το σώμα μας.


Στα 13 θα πιάσουμε πρώτη φορά ξυράφι, όταν ακόμη και οι ξανθιές τρίχες δεν θα είναι πια χαριτωμένες, αλλά θα αρχίσουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους -μαζί με τις ήδη αποκρουστικές μελαχρινές- και θα προκαλούν ντροπή τόσο σε μας όσο και στα αδιάκριτα βλέμματα γύρω μας. Στα 15 θα ξεκινήσουμε τις ταινίες αποτρίχωσης, γιατί το ξυραφάκι είναι πια ντεμοντέ, «δεν κάνει δουλειά» και μεγιστοποιεί την τριχοφυΐα. Ίσως στα 30 καταφέρουμε να αποταμιεύσουμε ένα σημαντικό ποσό για να ξεκινήσουμε λέιζερ μπας και απαλλαχτούμε μια και καλή από δαύτην. Ίσως αυτό δεν μπορεί να αποδεχτεί τελικά η Αφροδίτη Λατινοπούλου. Το γεγονός πως πλέον το «ωραίο» είναι εκείνο που έρχεται σε επαφή με την φυσικότητα, με την αποδοχή της διαφορετικότητας του κάθε σωματότυπου, με την απελευθέρωσή μας γενικότερα από κάθε τι τοξικό.


Ολοκληρώνοντας το σεξιστικό της παραλήρημα, η κυρία Λατινοπούλου δήλωσε πως «μία νοσηρή μειοψηφία δεν θα καταφέρει να αλλάξει στην πλειοψηφία τα πρότυπα ομορφιάς, ούτε το φυσιολογικό που έχουμε μάθει όλοι μας». Μάλιστα, μας προτείνει να σκεφτούμε τι είναι τελικά η εξέλιξη που αναζητάμε. Ανήκω, λοιπόν, περήφανα στην νοσηρή αυτή μειοψηφία και θέλω να πιστεύω πως η μέρα που ο καθένας μας θα συνειδητοποιήσει την δύναμη που κρύβει η μοναδικότητά του θα έρθει σύντομα. Και αν δεν έρθει στην δική μας γενιά, τότε το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να δημιουργήσουμε εμείς τις κατάλληλες συνθήκες για να μπορέσει να προσπεράσει τα όσα εμπόδια συναντήσει και να εδραιωθεί στην επόμενη.



Γιατί κάθε σώμα είναι φυσιολογικό.

Γιατί δεν πέφτει σε κανέναν λόγος για τις «ατέλειες» κανενός ανθρώπου.

Γιατί είναι καιρός πια να μάθουμε να αγκαλιάζουμε τις πληγές μας.


Και γιατί στην τελική είναι τιμή μου και καμάρι μου το να προκαλώ ντροπή σε κάθε Αφροδίτη Λατινοπούλου εκεί έξω, από το να τιμωρώ την δική μου ψυχή και κατ’ επέκταση το δικό μου σώμα επειδή απλώς δεν συνάδει με το τι θεωρεί εκείνη «φυσιολογικό».


Ας ακυρώσουμε πια την τοξική κουλτούρα που προωθεί η κάθε Λατινοπούλου

140 προβολές0 σχόλια