Γιατί η αποχή από τις εκλογές είναι πολιτικό έγκλημα;

Γράφει η Αλεξάνδρα Παύλου


Ενόψει της προεκλογικής περιόδου των Βουλευτικών Εκλογών στην Κύπρο, άξιο αναφοράς αποτελεί το φαινόμενο της αποχής σε τοπικό αλλά και διεθνές επίπεδο. Η μέγιστη αποχή, έπειτα από κάθε εκλογική αναμέτρηση τα τελευταία χρόνια μπαίνει στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου.


Το φαινόμενο της αυξανόμενης αποχής στις εκλογικές περιόδους, αποτελεί μία διαδικασία που καταγράφεται σε παγκόσμια εμβέλεια, ενώ οι λόγοι πίσω από αυτό ποικίλουν. Στην Κύπρο, το μεγαλύτερο ποσοστό αποχής, καταγράφηκε το 2014, με ποσοστό που ανέρχεται στο 56%. Πέραν όμως από την περίοδο Ευρωεκλογών, οι Κύπριοι πολίτες αδιαφορούν και σε άλλες εκλογικές αναμετρήσεις, όπως οι Βουλευτικές Εκλογές αλλά και οι Προεδρικές.



Η ανοδική αυτή τάση της αποχής, στις εκλογικές αναμετρήσεις των τελευταίων χρόνων είναι εμφανής και το ερώτημα του πως μπορεί να αναχαιτισθεί είναι κάτι που απασχολεί έντονα την πολιτική σκηνή της Κύπρου. Ένας πυλώνας που προτείνεται ως λύση είναι η οριζόντια ψηφοφορία, η αλλαγή δηλαδή του Κυπριακού Εκλογικού Συστήματος. Μία τέτοια πρόταση, ιστορικά έχει στηριχτεί από τον Δημοκρατικό Συναγερμό, τους Οικολόγους, τη Συνεργασία Πολιτών αλλά και τη Συμμαχία Πολιτών. Παρόλα αυτά, το παρόν νομοσχέδιο δεν ευοδώθηκε αφού καταψηφίστηκε από την πλειοψηφία.


Αναλυτικά η αύξηση της αποχής στην Κύπρο την δεκαετία 2009 - 2019


  • Ευρωεκλογές 2009 – 40,60%

  • Βουλευτικές 2011 – 21,30%

  • Προεδρικές 2013 Α΄ Γύρος - 16.86%

  • Προεδρικές 2013 Β΄ Γύρος - 18.42%

  • Ευρωεκλογές 2014 - 56,03%

  • Βουλευτικές Εκλογές 2016 - 33,26%

  • Προεδρικές Εκλογές 2018 Α’ Γύρος - 28,12%

  • Προεδρικές Εκλογές 2018 Β’ Γύρος - 26,03%

  • Ευρωεκλογές 2019 - 55,01%


Σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με τον πίνακα που παρουσιάζει το International IDEA (Institute for Democracy and Electoral Assistance), το χαμηλότερο ποσοστό αποχής ήταν το 2012, με ποσοστό συμμετοχής το 62,47%, ενώ το υψηλότερο ήταν το 1989, με 84,50%.

Ενδιαφέρον έχει η σύγκριση που παρουσιάζεται με τα στοιχεία που αφορούν τη συμμετοχή των πολιτών στις εκλογές στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Τα παρόντα στοιχεία ελήφθησαν από το International IDEA και τη Eurostat


  • 2014: Βέλγιο:89,4%

  • 2014: Βουλγαρία: 51,5%

  • 2013: Τσεχία: 59,5%

  • 2015: Δανία: 85,8%

  • 2013: Γερμανία: 71,5%

  • 2015: Εσθονία: 64,23%

  • 2011: Ιρλανδία: 70%

  • 2011: Ισπανία: 68,9%

  • 2012: Γαλλία: 80,4%

  • 2011: Κροατία: 54,2% και στις προεδρικές του 2015 59,5%

  • 2013: Ιταλία: 75,2%

  • 2013: Κύπρος προεδρικές: 81,6% - 2011 βουλευτικές:78,7%

  • 2014: Λετονία: 58,8%

  • 2012: Λιθουανία: 52,9%

  • 2013: Λουξεμβούργο: 91,1%

  • 2014: Ουγγαρία: 61,8%

  • 2013 Μάλτα: 93%

  • 2012: Ολλανδία: 74,6%

  • 2013: Αυστρία: 74,91%

  • 2011: Πολωνία: 48,9 %

  • 2011: Πορτογαλία:58%

  • 2012: Ρουμανία: 41,76% - 2014 προεδρικές: 64,11%

  • 2014: Σλοβενία: 51,7%

  • 2012: Σλοβακία: 59,1%

  • 2015: Φινλανδία: 66,85%

  • 2014: Σουηδία: 85,8%

  • 2015: Ηνωμένο Βασίλειο: 66,12%


«Εγώ δε ψηφίζω, απέχω». Απέχω από τους κομματικούς, απέχω από τις θεωρίες συνωμοσίας, απέχω από τα ψεύτικα παιχνίδια, τις αυταπάτες για αλλαγή και την πλασματική πραγματικότητα. Απέχω γιατί δε με νοιάζει, αδιαφορώ, ή γιατί απλά δε θέλω να τους κάνω τη χάρη. Η συνέπεια όμως, δεν είναι το «απέχω», αλλά το «επιτρέπω». Επιτρέπω με το να μη ψηφίσω, να περνάνε νομοσχέδια που επηρεάζουν την κοινωνία την οποία ζω, τους φόρους που πληρώνω, τα έργα που γίνονται ή δε γίνονται στην πόλη ή τη χώρα μου. Επιτρέπω να περνάνε νομοσχέδια που καταπατούν τα εργασιακά μου δικαιώματα, την εκπαίδευση και την υγεία μου. Επιτρέπω τη διαφθορά, επιτρέπω να αποφασίζουν άλλοι για εμένα. Να κάνουν σωστές ή λάθος επιλογές για το μέλλον μου. Το δικό μου μέλλον.



Με το να απέχω, δίνω δύναμη στους ισχυρούς και σβήνω τη φωνή ικανών που απλά δε συμβιβάζονται σε κομματικούς συνδυασμούς. Όταν δεν επιλέγω το κόμμα το οποίο με εκπροσωπεί, άμεσα ή έμμεσα, είναι σαν να κόβω μία ακόμα φτερούγα της ευμάρειας του πολιτικού συστήματος. Κλείνω μία ακόμα πόρτα για θέσπιση της δημοκρατίας και πολιτική ισορροπία. Με την αποχή μου, επηρεάζω έναν ολόκληρο κοινωνικό κλοιό.


Δεν απέχω. Δεν απέχω γιατί έχω φωνή. Δεν απέχω γιατί με νοιάζει το μέλλον της κοινωνίας μου. Με νοιάζει η φωνή της χώρας μου σε ευρωπαϊκό ή διεθνές επίπεδο. Ενδιαφέρομαι για τη θέσπιση και την ενίσχυση της δημόσιας παιδείας. Με τη ψήφο μου απαιτώ ένα καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα για εμένα ή τα παιδιά μου. Ζητώ πανεπιστήμια ίσων ευκαιριών και άριστων επαγγελματικών προοπτικών. Ψηφίζω για την υγεία μου. Για τον εκσυγχρονισμό των νοσοκομείων μου, για τις επερχόμενες ιατρικές μελέτες, για τα εργασιακά δικαιώματα των ιατρών και των νοσηλευτών, που εξυπηρετούν εμένα και τη δημόσια υγεία της χώρας μου, σε αυτές τις δυσμενείς εποχές που ζούμε. Ψηφίζω για τη γιαγιά και τον παππού, τους ανθρώπους αυτούς που δούλευαν μία ολόκληρη ζωή για την εξασφάλιση των γηρατειών τους. Ψηφίζω για εμένα. Για την διατήρηση των εργασιακών μου δικαιωμάτων και την αναζήτηση μιας καλύτερης ποιότητας ζωής.


Δεν απέχω, γιατί η αποχή είναι έγκλημα. Ένα πολιτικό έγκλημα που αρνούμαι να διαπράξω. Αποφασίζω για εμένα και το μέλλον της κοινωνίας μου. Αποφασίζω να ψηφίσω στις επερχόμενες εκλογές.

67 προβολές0 σχόλια