Γιατί μπαίνει λουκέτο στις φοιτητικές παρατάξεις;

Γράφει η Δήμητρα Χαρέλη


Ο τελευταίος χρόνος χαρακτηρίζεται από ένα γενικότερο κλίμα αλλαγής στον τομέα της εκπαίδευσης. Η Υπουργός Παιδείας δεν έχει σταματήσει να βομβαρδίζει με ανακοινώσεις για αλλαγές σε όλο το εκπαιδευτικό φάσμα, από την πιο χαμηλή βαθμίδα ως και την κορυφή. Αφού προκλήθηκε έκρηξη οργής και διαμαρτυρίας της φοιτητικής κοινότητας για το ζήτημα της πανεπιστημιακής ασφάλειας, ακολούθησε δήλωση για αλλαγή κατεύθυνσης ως προς τις φοιτητικές εκλογές. Η παράδοση των φοιτητικών παρατάξεων στα ελληνικά πανεπιστήμια έχει αποδείξει τη δύναμη της τόσα χρόνια καλλιεργώντας πολιτική ταυτότητα στους νέους. Μια δύναμη που αποτυπώνεται στα εκλογικά αποτελέσματα. Θα ήταν ψεύτης όποιος δεν παραδεχόταν το πολιτικό παιχνίδι που διαδραματίζεται μέσα στα φοιτητικά αμφιθέατρα με πρωταγωνιστές μελλοντικά κομματικά στελέχη. Πριν ανοιχτεί όμως αυτό το μεγάλο κεφάλαιο, αξίζει να αναφερθεί η απόφαση της Υπουργού. Μία απόφαση η οποία βάζει οριστική τελεία στην ύπαρξη των φοιτητικών παρατάξεων στα πανεπιστήμια και προωθεί πρόταση για ένα ενιαίο φοιτητικό ψηφοδέλτιο. Ένα ενιαίο φοιτητικό ψηφοδέλτιο, χωρίς πολιτικές ετικέτες, το οποίο θα στηρίζεται στην προσωπική ανάδειξη του εκάστοτε φοιτητή κατά τη εκλογική αναμέτρηση.




Οι φοιτητικές παρατάξεις δεν μπορούν να καταργηθούν διότι δεν υπάρχουν


Ανακοινώνονται συνεχώς αλλαγές χωρίς να σημειώνεται κάποια ουσιαστική βελτίωση. Η ελληνική εκπαίδευση, και πιο συγκεκριμένα τα σύγχρονα πανεπιστήμια έχουν ανάγκη ακόμα από τρομερές αλλαγές. Ο δρόμος που πρέπει να καλυφθεί είναι μεγάλος, ώστε να έχουμε την πολυτέλεια να κάνουμε λόγο για πρόοδο και εξέλιξη. Προς το παρόν μπορούμε να μιλάμε για «άστεγες» σχολές ΑΕΙ και ΤΕΙ, χωρίς θέρμανση, με σπασμένα έδρανα και χωρίς τις απαραίτητες προδιαγραφές ασφάλειας και υγιεινής. Μάλλον οι παρεχόμενοι χρηματικοί πόροι για υλικοτεχνικές υποδομές δεν είναι αρκετοί. Σύμφωνα με μία έρευνα που δημοσιεύτηκε στο ΣΕΒ, το 61% των φοιτητών που αποφοιτούν από τα ελληνικά πανεπιστήμια εγκαταλείπουν τη χώρα με σκοπό να συνεχίσουν σε μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές.



Το brain drain αποτελεί τη μεγαλύτερη απώλεια της χώρας, τη δεδομένη στιγμή, και τον σημαντικότερο λόγο που εκείνη δεν μπορεί να ορθοποδήσει. Και αυτό γιατί εκπαιδεύει τους νέους της, χωρίς όμως να έχει τις απαραίτητες προδιαγραφές να τους αξιοποιήσει στους κόλπους της. Το ερώτημα όμως είναι άλλο, πως τελικά θα καταφέρει να έρθει αυτή η πολυπόθητη αλλαγή κατεύθυνσης για τα Ελληνικά Πανεπιστήμια; Στο δίλλημα για το αν είναι αναγκαίο να υπάρχουν σήμερα φοιτητικές παρατάξεις δεν υπάρχει σωστή απάντηση. Η ιστορία από μεριάς της έχει διδάξει πως ήταν αναγκαίο. Δεν μπορώ να απαντήσω με σιγουριά στο αν θα πρέπει να υπάρχουν, μπορώ όμως να πω με σιγουριά στο πως θα έπρεπε ιδανικά να λειτουργούν.





Εν έτει 2021, δεν υπάρχουν φοιτητικές παρατάξεις από τους φοιτητές για τους φοιτητές. Οι παρατάξεις που έχουν προκύψει σήμερα είναι από τα επικρατέστερα κόμματα προς την ελληνική κοινωνία. Η πρώτη δύναμη πανελλαδικώς, η παράταξη της ΔΑΠ- ΝΔΦΚ, έχοντας το μονοπώλιο κυριαρχίας, κρατά στα χέρια της μια μεγάλη ευθύνη χωρίς να το ξέρει. Μεταδίδεται και καλλιεργείται μία κομματική κατεύθυνση φανερά ή μη, αντί της πολιτικής συνείδησης. Η σύγχρονη κοινωνία εκτεθειμένη από τόσα μέτωπα έχει σίγουρα ανάγκη από πολίτες ενεργούς και ευσυνείδητους. Δεν υπάρχει χώρος για έτοιμα ψηφοδέλτια, τα οποία μεταφέρονται «αυτόματα» από την φοιτητική στην μεγάλη κάλπη. Δεν υπάρχει άλλος χώρος για πολίτες χωρίς προσωπική κρίση και άποψη.


Δεν είναι σίγουρο ότι όλα αυτά αναδεικνύονται με την υποστήριξη μίας καθιερωμένης πολιτικής δύναμης στα φοιτητικά παραβάν και πόσο μάλλον με την ενεργή συμμετοχή σ’αυτή. Ολόκληρη η λειτουργία των φοιτητικών παρατάξεων στηρίζεται σε μία πελατειακή φιλοσοφία, η οποία έχει βαθιές ρίζες στο μακρινό παρελθόν. Έτσι καλλιεργείται η γνωστή πολιτική « δούναι και λαβείν », η οποία σε καμία περίπτωση δεν υπηρετεί τον αρχικό σκοπό ύπαρξης των παρατάξεων. Μήπως λοιπόν το θέμα δεν είναι η ύπαρξη τους αλλά η ανάγκη για την ορθή λειτουργία τους;


Πηγή: Πρωτοσέλιδο στην Καθημερινή

Ο λόγος που δεν θα επιβιώσουν τα αχρωμάτιστα ψηφοδέλτια στα Ελληνικά πανεπιστήμια


Το πρωτοσέλιδο της Καθημερινής παρουσίασε με σαφήνεια τη νέα απόφαση, η οποία σκοπεύει να προωθήσει υποψηφίους φοιτητές αυτή τη φορά ως μονάδες, απαλλάσσοντας τους από κάθε κομματικό χαρακτήρα. Η υπουργός Παιδείας είχε ως ισχυρότερο επιχείρημα «αποδυνάμωση του κομματικού στίγματος στην εκπροσώπηση των φοιτητών» σ’αυτή τη νέα της απόφαση. Ποιος μπορεί να εγγυηθεί λοιπόν ότι το κομματικό στίγμα δεν θα εξακολουθήσει να συνοδεύει την εκλογική διαδικασία και μετά από μία τέτοια αλλαγή; Το ότι αποφασίστηκε η εξαφάνιση των πολιτικών ταμπελών, δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση φοιτητές χωρίς πολιτικά πιστεύω. Εξάλλου δεν υπάρχει άλλος χώρος για τέτοιους φοιτητές και κατ’ επέκταση για τέτοιους πολίτες. Η Νίκη Κεραμέως αιτιολόγησε το νέο της πλάνο στηριζόμενη στα ετήσια ποσοστά αποχής κατά τις φοιτητικές εκλογές. Η αποχή των φοιτητών από την εκλογική διαδικασία αγγίζει το 50% και έτσι με αυτό επισφραγίστηκε μία προεκλογική δέσμευση του κυβερνώντος κόμματος.


Τι αντικατοπτρίζει όμως ένα τόσο μεγάλο ποσοστό αποχής; Το ζωντανό παράδειγμα προ λίγων μηνών για την αστυνομική φύλαξη των πανεπιστημίων, παρά τα περίφημα ποσοστά αποχής, απέδειξε πως σε έκτακτες περιπτώσεις πραγματοποιείται συσπείρωση των φοιτητικών δυνάμεων. Μία τέτοια απόφαση δεν είναι σίγουρο ότι θα καταφέρει να «αναστήσει» τη συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία. Το πιο πιθανό είναι να δώσει το τελειωτικό χτύπημα και τελικά να την αφανίσει.


Η ύπαρξη των φοιτητικών παρατάξεων είναι πολλά περισσότερα από τα τραπεζάκια και τις αφίσες στον τοίχο. Το ότι με το πέρασμα του χρόνου έχουν εξελιχθεί σε ανεπίσημα προεκλογικά κέντρα είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων και γι’ αυτό έχουν όλοι ευθύνη. Ο πρώτος και ουσιαστικός λόγος της ύπαρξης τους είναι η προώθηση ενός υγιούς συνδικαλισμού, ο οποίος θα είναι πάντα σε ετοιμότητα να προστατεύσει και να διεκδικήσει αυτά που δικαιούται ένας φοιτητής στην Ελλάδα. Ολοκληρωμένα κτήρια, δωρεάν συγγράμματα και αξιολόγηση καθηγητών χρειάζονται τα ελληνικά πανεπιστήμια. Θέρμανση και δωρεάν μεταφορά είναι μερικά ακόμα από τα κύρια φοιτητικά αιτήματα τα οποία πρέπει συνεχώς να απαιτούνται. Δωρεάν εκπαίδευση για όλους και όχι προνόμιο των λίγων. Η χώρα μας είναι η μοναδική που αξιοποιεί έναν τέτοιο σημαντικό θεσμό για να παράγει κομματικά στελέχη, αντί να μεταδώσει πολιτικοποίηση και ενεργή συμμετοχή των νέων.


"Η νέα γενιά είναι η αρχή και το τέλος της κοινωνίας μας και οφείλει να είναι πάντα σε εγρήγορση να αγωνιστεί και να επιβάλλει δικαιοσύνη. Μία άποψη που έτσι και αλλιώς επιβεβαιώνει περίτρανα η ιστορία".




Πηγές:

Η καθημερινή

272 προβολές0 σχόλια