Θα Περιορίσουν οι Κάμερες την Αστυνομική Βία στην Ελλάδα;

Γράφει ο Μαργαρίτης Αννάογλου


Η χώρα μας, πέρα από την πανδημία του Κορωνοϊού, έχει να αντιμετωπίσει και ένα μεγάλο και πιο συχνό πρόβλημα που όλο και μεγαλώνει και αυτό ονομάζεται αστυνομική βία. Πρόσφατα και έπειτα από τα επεισόδια στην πλατεία Νέας Σμύρνης, στην Αττική, ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, κύριος Χρυσοχοΐδης, αναφέρθηκε στην αναδιαμόρφωση της αστυνομίας, με κύριο μέλημα την εισαγωγή καμερών στην αστυνομική διαδικασία. Αρκεί μία κάμερα για να σταματήσει τις περιπτώσεις αστυνομικής βίας που διπλασιάστηκαν το 2020, σε σχέση με προηγούμενες χρονιές; Είναι ικανή μία κάμερα να σταματήσει τον θυμό, τα νεύρα και την εξουσία ενός αστυνομικού, που ασκεί παράνομη βία προς τους πολίτες;



Τι λένε τα στατιστικά;


Τα στατιστικά δεν είναι τόσο αισιόδοξα, όσο ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, καθώς το 2020 οι επίσημες καταγγελίες για υπερβολική χρήση αστυνομικής βίας διπλασιάστηκαν και έφτασαν τις 111, ενώ ο μέσος όρος των ετών 2015-2019 είναι 63.6, με περισσότερες καταγγελίες το 2018 (73).


Το περιστατικό στην πλατεία Νέας Σμύρνης αποτέλεσε την τελευταία σταγόνα σε ένα ποτήρι που έχει ήδη ξεχειλίσει εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία. Τα περιστατικά αστυνομικής βίας αυξάνονται συνεχώς, με αποτέλεσμα να ζούμε σε μια κοινωνία, όπου ένα μεγάλο ποσοστό πολιτών έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στον ρόλο της αστυνομίας, ως θεματοφύλακα των δικαιωμάτων των πολιτών και της ειρηνικής λειτουργίας της κοινωνίας. Ο ρόλος κάποιων αστυνομικών φαίνεται να έχει μεταβληθεί και να μην εκπροσωπεί, πλέον, τους πολίτες, αλλά την εκάστοτε κυβέρνηση και τις πολιτικές της. Όλοι θυμόμαστε τις εικόνες στις Πρέσπες και όλοι θυμόμαστε τις πρόσφατες εικόνες στα ελληνικά πανεπιστήμια, όπου η αστυνομία επιτέθηκε ακόμη και σε δημοσιογράφους τους οποίους πέρασε για φοιτητές.


Πως, λοιπόν, θα λυθεί ένα πρόβλημα για το οποίο ακούμε υποσχέσεις από το 2008; Αρκεί η χρήση καμερών για την επίβλεψη των αστυνομικών ή αποτελεί και αυτό ένα μέτρο που δεν θα έχει σημαντικό αντίκτυπο;



Το παράδειγμα της Αμερικής


Εφόσον οι κάμερες χρησιμοποιούνται σε αστυνομίες άλλων χωρών, ας πάρουμε ως παράδειγμα τις ΗΠΑ και ας μελετήσουμε το εάν η ένταξη των καμερών στην αστυνομική διαδικασία έχει κάποια διαφορά στα στατιστικά της βίας προς τους πολίτες.


Η Αμερική είναι μια χώρα που αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα με την αστυνομική βία, καθώς εκεί η χρήση όπλων είναι διαδεδομένη και έχουν σημειωθεί πολλές δολοφονίες άοπλων διαδηλωτών ή πολιτών που βρέθηκαν στο λάθος τόπο, την λάθος στιγμή. Οι περισσότεροι θυμόμαστε την δολοφονία του George Floyd, από αστυνομικό που έκατσε στον λαιμό του μέχρι να τον οδηγήσει σε έναν αργό και βασανιστικό θάνατο. Πρόσφατα ένα 13χρονο αγόρι δολοφονήθηκε από αστυνομικό, ο οποίος αντί να το πυροβολήσει (για να σταματήσει την καταδίωξη) σε κάποιο ουδέτερο σημείο, το πυροβόλησε ακαριαία και το παιδί πέθανε λίγα λεπτά αργότερα (υπενθυμίζεται πως οι αστυνομικοί έχουν δικαίωμα χρήσης όπλου, μόνο σε περίπτωση άμεσου κινδύνου - αυτοάμυνας και όχι επίθεσης).


Ένα σύστημα καταγραφής θανάτων από αστυνομική βία στις ΗΠΑ, υιοθετήθηκε από το site The Atlantic, και αποδεικνύει πως παρά την χρήση καμερών και άλλων μέσων, οι δολοφονίες από αστυνομικούς, στις ΗΠΑ, αυξήθηκαν κατά πολύ. Πιο συγκεκριμένα, το διάστημα 2015-2019, οι δολοφονίες από αστυνομικούς, εν ώρα καθήκοντος, έφτασαν τις 1.000, ενώ μόνο το 2020 οι δολοφονίες που καταγράφηκαν είναι 1.021. Φαίνεται, συνεπώς, πως η χρήση μια κάμερας κατά την διάρκεια μίας αστυνομικής επιχείρησης σε διαδήλωση ή κατά την περιπολία σε μια περιοχή, δεν βοηθά καθόλου την μείωση του αριθμού των περιστατικών αστυνομικής βίας και, ακόμη χειρότερα, δολοφονιών από αστυνομικούς.


Το πρόβλημα είναι βαθύτερο



Βλέπουμε, λοιπόν, με βάση επίσημα στοιχεία από μέσα ενημέρωσης και από την ίδια την αστυνομία πως το πρόβλημα αυτό έχει πολλές πλευρές και είναι βαθύτερο από την χρήση μιας κάμερας ή ενός drone. Ναι... η χρήση μίας κάμερας μπορεί δυνητικά να χρησιμοποιηθεί για περαιτέρω αποδεικτικό στοιχείο σε περίπτωση καταγγελίας από πολίτες, αλλά δεν αρκεί για να σταματήσει την αστυνομική βία.


Ένας κλέφτης δεν θα σταματήσει να κλέβει, εάν τοποθετήσεις κάμερες σε όλα τα μαγαζιά και τα σπίτια, αλλά θα συνεχίσει να κλέβει πιο "έξυπνα" ή θα πιάνεται πιο εύκολα. Ένας δολοφόνος δεν θα σταματήσει να δολοφονεί, εάν τοποθετηθούν drones σε όλες τις γειτονιές μιας πόλης, αλλά θα προσπαθήσει να συνεχίσει την ίδια πατέντα χωρίς να τον πιάσουν ή θα πιάνεται πιο εύκολα. Και στις δύο τυχαίες περιπτώσεις δεν μιλάμε για μείωση των περιστατικών, αλλά για παραπάνω συλλήψεις.


Το πρόβλημα της ελληνικής αστυνομίας είναι βαθύτερο και κρύβεται στα θεμέλιά της, εδώ και δεκαετίες. Πολλές από τις ομάδες δράσεις λαμβάνουν εκπαίδευση λίγων μόνων μηνών και μπαίνουν κατευθείαν στα σώματα ασφαλείας, όπως ομάδα ΔΙΑΣ κλπ. Πως μπορείς να εκπαιδεύσεις κάποιον μέσα σε λίγους μήνες, για ένα τόσο σοβαρό λειτούργημα, όπως είναι η φύλαξη των πολιτών και η υπηρέτηση των συμφερόντων τους; Πως μπορείς να είσαι σίγουρος για την ψυχική υγεία κάποιου, ο οποίος εφοδιάζεται αργότερα με όπλα; Ο ίδιος ο κύριος Χρυσοχοΐδης και ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, παραδέχτηκαν εμμέσως πως δεν υπάρχει η κατάλληλη χρονική περίοδος για ψυχολογική εξέταση στους αστυνομικούς, καθώς ανέφεραν πως πρέπει να την αυξήσουν.



Όταν, λοιπόν, το πρόβλημα βρίσκεται στην ρίζα της αστυνομίας που είναι η εκπαίδευση, τότε καμία κάμερα δεν θα λύσει την αστυνομική βία, ούτε θα μειώσει τις καταγγελίες πολιτών.


Εάν, συνεπώς, θέλουμε να λύσουμε ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα, όπως η βία των αστυνομικών προς τους πολίτες, πρέπει να κοιτάξουμε τι έχουν κάνει άλλες χώρες, όπως η Γεωργία, η οποία οδηγήθηκε σε πλήρη αναδιαμόρφωση και επανεκπαίδευση της αστυνομίας της για να καταπολεμήσει την διαφθορά που επικρατούσε. Έτσι, λοιπόν, λύνεται ένα τόσο σημαντικό πρόβλημα και δεν αρκεί μόνο μία κάμερα για αυτό. Τα σοβαρά προβλήματα απαιτούν και σοβαρές λύσεις εξάλλου...




Πηγές Εικόνων: bloko, EuroTopics, Vox


343 προβολές0 σχόλια