Καλό Ταξίδι Συγχωριανέ...

Γράφει ο Μαργαρίτης Αννάογλου


Θλίψη, φόβος και σοκ ήταν τα πρώτα τρία συναισθήματα που ένιωσα όταν άκουσα τα νέα της δολοφονίας του Γιώργου Καραϊβάζ. Θλίψη γιατί ένας ακόμη δημοσιογράφος και άνθρωπος έχασε άδικα την ζωή του, φόβο καθώς δεν γνωρίζω πως θα κινηθεί το επάγγελμά μας και ποια θα είναι η εξέλιξή του στο μέλλον και σοκ επειδή θεωρούσα πως τέτοιες εικόνες δεν ανήκουν σε μια χώρα που θέλει να παινεύεται για τη δημοκρατία της και για τις αξίες της ελευθερίας του λόγου και του τύπου.


Ο κ. Καραϊβάζ ήταν, είναι και θα είναι ένα υπόδειγμα δημοσιογράφου, ο οποίος από την αρχή της δημοσιογραφικής του πορείας επικεντρώθηκε σε αυτό που έχει σημασία... στην έρευνα και την δημοσιοποίηση της αλήθειας και των γεγονότων. Αυτός είναι, ίσως, και ο λόγος που δεν βρίσκεται ανάμεσά μας μετά από 3 περίπου δεκαετίες στον χώρο της ενημέρωσης και πιο συγκεκριμένα του αστυνομικού ρεπορτάζ.



Ο Γιώργος Καραϊβάζ υπήρξε ένας αληθινός δημοσιογράφος με την κυριολεκτική έννοια του όρου (δημοσιογράφος = αυτός που γράφει για τον λαό). Πέρα από τις εμφανίσεις του σε δελτία και εκπομπές, όπου ενημέρωνε για αστυνομικές εξελίξεις και εγκλήματα που συγκλόνισαν την εθνική και παγκόσμια σκηνή, διέθετε τα τελευταία χρόνια και το δικό του ενημερωτικό site, στο οποίο δημοσίευε αποκαλύψεις, έπειτα από προσωπική του έρευνα.


Οι αρχές μιλούν για ένα συμβόλαιο θανάτου, το οποίο στόχευε στην ολοκληρωτική παύση της φωνής του δημοσιογράφου, οι αποκαλύψεις του οποίου ίσως να προκάλεσαν αναταραχές σε κάποιους κύκλους. Αυτή την στιγμή, την στιγμή που αποχαιρετώ έναν άνθρωπο, έναν δημοσιογράφο, τον συγχωριανό μου, αναρωτιέμαι σε ποια χώρα ζω και τα στοιχεία μου δείχνουν πως διαμένω σε μια απειλούμενη δημοκρατία. Παραδοσιακά ΜΜΕ εκφράζουν μια άρχουσα άποψη, μικρότερα και ανεξάρτητα ΜΜΕ "βαφτίζονται" βρώμικα και αναρχικά, επειδή μεταδίδουν μια άλλη άποψη, δημοσιογράφοι και πολίτες λογοκρίνονται Live ή έμμεσα, τα ελληνικά ΜΜΕ είναι από τα τελευταία στην Ευρώπη, από άποψη ελευθερίας τύπου και πλέον δημοσιογράφοι δολοφονούνται επειδή γράφουν ειδήσεις και κάνουν σωστά την δουλειά τους.



Σε αυτήν την χώρα καλούμαι εγώ και οι συμφοιτητές μου να εργαστούμε ως δημοσιογράφοι... στην χώρα που οι δημοσιογράφοι είτε είναι "πουλημένοι" είτε δεν βρίσκουν δουλειά για να βγάλουν έναν αξιοπρεπή μισθό. Συγχωρείστε την οργή μου, αλλά δεν μπορώ να την διαχειριστώ έπειτα από τις τελευταίες εξελίξεις που μου δείχνουν πως η δημοσιογραφία στην χώρα μου, στην χώρα της "δικτατορικής δημοκρατίας", απειλείται και χάνει συνεχώς ποιότητα.


Σε ένα πιο προσωπικό επίπεδο είχα την χαρά να γνωρίσω τον κύριο Καραϊβάζ όντας συγχωριανοί, από το όμορφο χωριό της Καλλιφύτου Δράμας. Λυπάμαι που τότε ήμουν πολύ μικρός και δεν είχα αποφασίσει ακόμη τι επάγγελμα θα ακολουθήσω και ποια θα είναι η πορεία μου στην ζωή, ώστε να τον ρωτήσω όσα περισσότερα πράγματα μπορούσα. Εγώ, όμως, αυτό που θυμάμαι ήταν έναν άνθρωπο ευγενή, χαρούμενο και μια από τις πρώτες φράσεις που μου είπε, ρωτώντας με για το τι θέλω να κάνω στο μέλλον, ήταν "θέλεις να γίνεις δημοσιογράφος;". Τέτοιο πάθος είχε για το λειτούργημα που υπηρετούσε που ήθελε να το μεταδώσει και στην νέα γενιά. Αυτό το πάθος το πέρασε σε πολλούς ανθρώπους, είμαι σίγουρος, καθώς με το φως του και την επαγγελματική του προσέγγιση στα θέματα, τα οποία ερευνούσε, έδειχνε στον κόσμο την θετική και αληθινή πλευρά της δημοσιογραφίας και του ρεπορτάζ.



Πολλαπλή απώλεια λοιπόν... Ο κόσμος έχασε έναν πατέρα, έναν σύζυγο, έναν δημοσιογράφο, έναν συγχωριανό και πολλά άλλα. Καλό ταξίδι συγχωριανέ μου... καλό ταξίδι στην πολιτεία των αγγέλων που και εκεί θα εμπνεύσεις με την προσωπικότητα και το ήθος σου. Και να είσαι σίγουρος πως και εδώ έχεις εμπνεύσει μικρά παιδιά και νέους να ακολουθήσουν και να υπηρετήσουν αυτό που τόσο άριστα υπηρετούσες επί τόσες δεκαετίες!

1025 προβολές0 σχόλια