Κινητοποίηση σε ρυθμούς χιπ χοπ: Η περίπτωση του Μιθριδάτη

Γράφει η Ιωάννα Μωυσίδου


«Για να μην στα χρωστάω» είναι ο τίτλος του καινούργιου τραγουδιού του Μιθριδάτη. Πρόκειται για ένα τραγούδι διάρκειας 12 λεπτών και αποτελούμενο από 6 πράξεις. Εξαιτίας της μεγάλης διάρκειάς του, αλλά και του περιεχομένου του ο ίδιος αποκαλεί το τραγούδι ένα μουσικό ντοκιμαντέρ, άλλοι το χαρακτηρίζουν πολιτικό μανιφέστο και άλλοι οπισθοδρομικό. Μέσα από τους στίχους του τραγουδιού ο Μιθριδάτης προσπάθησε να αποτυπώσει και να μελοποιήσει την ελληνική πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα των τελευταίων, τουλάχιστον, τεσσάρων χρόνων αλλά και γενικότερα πολιτικές και κοινωνικές πρακτικές που φαίνεται να αντέχουν στο χρόνο οπότε εκφράζουν τόσο την πολιτική πραγματικότητα του σήμερα όσο και του χθες.



Το τραγούδι δημοσιεύθηκε στο YouTube στις 25 Μαΐου 2021 και έκτοτε ξεκίνησαν οι αντιδράσεις, οι κριτικές, οι σχολιασμοί και οι συνεχώς αυξανόμενες προβολές και κοινωνική αποδοχή ή και αποδοκιμασία. Οι 1.000.000 προβολές σε λιγότερο από μία εβδομάδα και κυρίως τα θετικά σχόλια και τα likes που έλαβε δηλώνουν τόσο την επιτυχία του, αλλά και την ταύτιση των ανθρώπων με το περιεχόμενο του τραγουδιού. Το τραγούδι αναφέρεται και σχολιάζει τις πολιτικές της κυβέρνησης την περίοδο της πανδημίας, την πετυχημένη ή αποτυχημένη τακτική της καραντίνας, τα περιστατικά αστυνομικής βίας και την αναβάθμιση των Μ.Μ.Ε σε μέσο παροχής ιατρικών γνώσεων και αρωγός της άσκησης πολιτικής που εκδηλώθηκε τον τελευταίο χρόνο, τις δυσκολίες που συναντήσαμε όλοι όταν εργασία, εκπαίδευση και ψυχαγωγία – πολιτισμός όταν έπρεπε να λειτουργήσουν ή να ύπο – λειτουργήσουν διαδικτυακά. Ακόμα αναφέρεται και κρίνει τις νέες μορφές κοινωνικής δράσης, αντίδρασης και κινητοποίησης μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.



Συγκρίσεις και διαδικτυακή πολιτική κινητοποίηση


Εξαιτίας του πολιτικού περιεχομένου του τραγουδιού, αλλά και της έντονης πολιτικής και κοινωνικής κριτικής που εκφράζεται μέσα από τους στίχους του, αρκετοί ήταν και εκείνοι που δεν ταυτίστηκαν με τις απόψεις του παρά τις κοινές εμπειρίες της covid – 19 αντιμετώπισης. Προκειμένου να αποδυναμώσουν το περιεχόμενο του τραγουδιού ξεκίνησαν τις συγκρίσεις. Το συνέκριναν με τα τραγούδια του Γ. Ρίτσου και του Μ. Θεοδωράκη, ακόμα και με το «Σ’ αγαπάω μ’ ακούς» του Γιώργου Σαλαμπάση. Οι επικριτές του τραγουδιού με αυτό τον τρόπο επιχειρούν να μειώσουν, την εφήμερη γι’ αυτούς, απήχηση αλλά και το κύρος του τραγουδιού θεωρώντας τους εκφραζόμενους μέσω αυτού αντιπολιτευόμενες αριστερίζουσες μειοψηφίες σε χιπ χοπ ρυθμό και το ίδιο το τραγούδι κακόγουστη προσπάθεια επίθεσης προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη.



Παραβλέπουν, όμως, με αυτή τους τη στάση τα κοινωνικά αιτήματα που ενδεχομένως εκφράζουν τα θετικά σχόλια και αντιδράσεις. Όπως σωστά επισημαίνεται και στο τραγούδι το 2020 ήταν μία χρόνια όπου μεγάλο μέρος της πολιτικής ασκήθηκε με τη χρήση των social media. Πολιτικές απολογίες με αναρτήσεις στο Facebook, «αντιδράσεις» θετικές ή αρνητικές με τη χρήση emojis σε τοποθετήσεις και πολιτικές απόψεις ως δείκτης της κοινωνικής νομιμοποίησης, live απαντήσεις σε ερωτήσεις προς τον πρωθυπουργό μέσω του Facebook. Όλες αυτές οι πολιτικές ενέργειες χρησιμοποίησαν το Facebook, Instagram και Twitter για να προωθηθούν και φυσικά ο κόσμος, ο ελληνικός λαός χρησιμοποίησε επίσης αυτές τις πλατφόρμες για να απαντήσει, να υποστηρίξει ή να απορρίψει κάποια τοποθέτηση αλλά και να εκφράσει μέσω εκδηλώσεων και διάφορων μορφών ηλεκτρονικών δημοσκοπήσεων απόψεις και αιτήματα.


Κοινωνικά αιτήματα με ρυθμό


Βεβαίως η μουσική ανέκαθεν αποτελούσε τρόπο έκφρασης πολιτικών και κοινωνικών αιτημάτων, περιγραφή μίας συγκεκριμένης πολιτικής συγκυρίας και γενικότερα μέθοδος κινητοποίησης του λαού και όχι εφησυχασμού του. Το γεγονός πως το συγκεκριμένο τραγούδι ερμηνεύεται από τον Μιθριδάτη και όχι από τον Μπιθικώτση ή τον Θεοδωράκη δεν πρέπει να αναιρεί τον κινηματικό του χαρακτήρα. Ειδικά σε μία περίοδο που ο καθένας θεώρησε αρκετή ως ένδειξη αντίδρασης και διαμαρτυρίας προς οτιδήποτε θεωρούσαμε αντιδημοκρατικό ή επίθεση σε παγιωμένες αξίες την απλή αναδημοσίευση μιας ιστορίας, μιας εικόνας, μιας γραπτής ανάρτησης, πατώντας ένα κουμπί, αν και αδιαμφισβήτητα προσφέρει διευκόλυνση αποτελεί παθητική μορφή δράσης που το αποτέλεσμα της δεν θα έχει μακροπρόθεσμα αποτελέσματα γιατί οι αναρτήσεις και οι εικόνες διαγράφονται ( ειδικά αν παραβιάζουν τους «ευαίσθητους» κατά περίπτωση όρους της κοινότητας των socialmedia) και οι ιστορίες μετά από 24 ώρες εξαφανίζονται.



Καλεί επομένως το τραγούδι σε διατήρηση της μνήμης περισσότερο. Να μην ξεχάσουμε τους περιορισμούς ανάγοντάς τους σε κανονικότητα, να μην θεωρήσουμε ως ενεργή δράση και κινητοποίηση τον πράσινο κύκλο δίπλα από την εικόνα προφίλ μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εξάλλου η κινητοποίηση, η διατύπωση αιτημάτων εκφράζουν τη σωστή λειτουργία της δημοκρατίας. Εάν μία κυβέρνηση ενσωματώσει αυτά τα αιτήματα και τα εισάγει στην πολιτική της ατζέντα, εάν δηλαδή εκπροσωπήσει πολιτικά ακόμα και τις αποκαλούμενες από την ίδια μειοψηφίες ή αν θα επιλέξει να τα απορρίψει απευθείας θεωρώντας τα εφήμερα και οπισθοδρομικά αποτελεί δικιά της επιλογή που θα φέρει όμως αναλόγως και την κοινωνική επιδοκιμασία ή αποδοκιμασία.




Πηγές Εικόνων: https://www.taxheaven.gr/, http://gzmosxos.blogspot.com/, https://www.tanea.gr/,




https://www.ethnos.gr/, https://www.newsbomb.gr/

32 προβολές0 σχόλια