Μια Ευρωπαϊκή "Ανάσα" Ζωής: Συνέντευξη με τον Ιάσονα Πασχαλίδη-Γεροστεργίου

Γράφει η Αριάδνη Χαρπαντίδου


Η διαδικτυακή συνάντηση με τον Ιάσονα Πασχαλίδη-Γεροστεργίου δεν ήταν απλώς μια ενδιαφέρουσα συζήτηση, αλλά μία τροφή για σκέψη και ένα κίνητρο για κινητοποίηση. Ο Ιάσων Πασχαλίδης-Γεροστεργίου είναι ένας νέος που δημιουργεί, δε σταματάει να ελπίζει και να αποτελεί ,σίγουρα, παράδειγμα και κινητή πηγή ενέργειας και αισιοδοξίας όχι μόνο για τους συναδέλφους και τους συνεργάτες του, αλλά και για όποιον τον συναντά.



-Ιάσονα, θα μπορούσες να μας αφηγηθείς πώς ξεκίνησε μέσα σου όλο το ενδιαφέρον για το περιβάλλον και η ακτιβιστική σου δράση;


«Γεννήθηκα σε μια οικογένεια με οικολογικές ευαισθησίες και έντονη ακτιβιστική δράση και από τη στιγμή που ενηλικιώθηκα, αποφάσισα να ασχοληθώ και επίσημα σε διάφορους οργανισμούς που υποστηρίζουν τον οικολογικό/ακτιβιστικό τρόπο ζωής. Επί του παρόντος, είμαι Συν-συντονιστής της Ομάδας Ανασυγκρότησης των Νέων Πράσινων (Μέλος της Ομοσπονδίας Νέων Ευρωπαίων Πράσινων - FYEG), Μέλος της Ομάδας Εργασίας Democracy & Inclusion της Ομοσπονδίας Νέων Ευρωπαίων Πράσινων - FYEG, Μέλος της περιφερειακής παράταξης Οικολογική Συμμαχία, όπου και κάνω την ερευνητική πρακτική άσκησή μου, στα πλαίσια συγγραφής της μεταπτυχιακής μου διατριβής και τέλος, είμαι Συντονιστής Τεχνολογίας στο Activist Handbook.


Διανύω το 30ο έτος της ηλικίας μου και είχα την τύχη να “μπλεχτώ” τόσο με την οικολογία, όσο και με την πολιτική οικολογία από τα πρώιμα χρόνια της παιδικής μου ηλικίας. Οι πρώτες μου αναμνήσεις ξεκινούν από τον Οκτώβρη του 1997, όταν μέλη του Πανελληνίου Δικτύου Οικολογικών Οργανώσεων μαζεύτηκαν στην Καβάλα, με στόχο να διαμαρτυρηθούν για τις συνθήκες λειτουργίας ενός εργοστασίου φωσφορικών λιπασμάτων στη Ν. Καρβάλη. Όντας 6 ετών, δεν αποκόμισα πολλά, όσον αφορά το τεχνικό κομμάτι ωστόσο, αυτό που έχω να θυμάμαι είναι ο αλληλοσεβασμός μεταξύ εκείνων των ανθρώπων. Μου απηύθυναν πάντα τον λόγο σαν ίσος προς ίσους, θέλοντας να δουν πως έκρινα τις ιδέες και τις πράξεις τους. Αυτό το γεγονός λοιπόν με στιγμάτισε και μου έδειξε πως μόνο μέσω του αλληλοσεβασμού και της ελεύθερης άποψης προκύπτουν βιώσιμες λύσεις.»


-Τι είναι, λοιπόν, για εσένα ο ακτιβισμός;


«Στην πιο βασική του μορφή, ο ακτιβισμός σημαίνει δράση που έχει αναληφθεί με στόχο την κοινωνική αλλαγή. Είναι σαφές βέβαια, ότι αυτό είναι πολύ ασαφές. Πιθανότατα, όλοι συμφωνούμε ότι η συμμετοχή σε μια διαμαρτυρία για το κλίμα είναι ακτιβισμός, αλλά τί γίνεται με την ψηφοφορία; Αγοράζουμε βιολογικά τρόφιμα; Προκαλούμε ισχυρούς ανθρώπους στο χώρο εργασίας μας;


Ο ορισμός μου για τον ακτιβισμό είναι, όπως συμφωνούμε και στο Activist Handbook, πως όλες και όλοι πρέπει να είμαστε ενεργοί/ές πολίτες και πρέπει σκόπιμα να αποφύγουμε τον αποκλεισμό ανθρώπων από το να είναι ενεργοί. Θεωρώ πως η λέξη «ακτιβιστής/ακτιβίστρια» είναι ένας χρήσιμος όρος για άτομα που προσπαθούν να αλλάξουν το status quo, ωστόσο χρειάζεται επαναπροσδιορισμός της λέξης σε έναν όρο που μπορεί να περιλαμβάνει οποιονδήποτε και οποιαδήποτε θέλει να εργαστεί συλλογικά για να επιφέρει κοινωνική αλλαγή.

Σχετικά μικρές ομάδες ανθρώπων μπορούν να έχουν ισχυρό κοινωνικό αντίκτυπο μέσω του ακτιβισμού. Το Black Lives Matter, και το #MeToo είναι μόνο δύο από τα πιο πρόσφατα ιστορικά παραδείγματα που έχουν αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε την ταυτότητα, τη φυλή, το φύλο και τι θεωρείται αποδεκτή συμπεριφορά σε σχέση με τους ανθρώπους που ζουν με αυτές τις ταυτότητες. Η Erica Chenoweth πραγματοποίησε μια μελέτη σχετικά με τις μη βίαιες διαμαρτυρίες μεταξύ του 1900 και του 2006 και διαπίστωσε ότι κάθε κοινωνικό κίνημα που κατάφερε κινητοποίηση άνω του 3,5% του πληθυσμού κατάφερε να ανατρέψει μια δικτατορία. Επανερχόμαστε λοιπόν στην ανάγκη για ατομική πρωτοβουλία και συλλογική προσπάθεια.»



«…η ισχύς βρίσκεται στην αλληλεγγύη και στο να είσαι ενεργός/ή πολίτης»


-Τι είναι αυτό που σου δίνει ελπίδα και αποτελεί για εσένα κινητήρια δύναμη;


«Από τα 18 μου και έπειτα που άρχισα να γνωρίζω και Ευρωπαίες/ους με παρόμοιες ανησυχίες με εμένα κατάλαβα πως η ισχύς βρίσκεται στην αλληλεγγύη και στο να είσαι ενεργός/ή πολίτης. Άνθρωποι που δεν μιλούσαν ακόμη για πολιτική, αλλά για μία βασική ανάγκη: Ένα καλύτερο μέλλον για εκείνους και εμάς, τα παιδιά τους. Όταν το 2008 έτυχε να επισκεφτώ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, κατάλαβα πως είχε έρθει η ώρα, οι Οικολογικές Ιδέες να ακουστούν και σε ευρύτερο πολιτικό επίπεδο.


Ήμουν παρών στην προσπάθεια του Οικολογικού Πολιτικού κινήματος στην Ελλάδα να αποκτήσει οντότητα και ήμουν παρών, όταν είδα την απογοήτευση στα μάτια των μελών του. Ήμουν παρών στην Ελλάδα του 1990, όπου δεν υπήρχε φόβος στα μάτια των πολιτών, ήμουν παρών στην Ελλάδα του 2008, που φοβόταν για το αύριο που ξημέρωνε και ήμουν παρών το 2016, όταν βλέπαμε πνιγμένους και ταλαιπωρημένους ανθρώπους στις ελληνικές ακτές.

Φτάσαμε στο 2021 πλέον και η αλληλεγγύη, καθώς και το να μάχεσαι για ένα καλύτερο αύριο είναι περισσότερο επιτακτικά από ποτέ.


Δεν μπορώ να κρύψω πως η Greta Thunberg και το κίνημα Fridays For Future μου έδειξαν πως έρχονται και άλλα άτομα μετά από εμένα και αυτό μου δίνει απίστευτη δύναμη. Ευημερία και καλή ποιότητα ζωής για όλες και όλους, διασφάλιση της βιωσιμότητας των φυσικών πόρων και της ποιότητας του περιβάλλοντος και θεμελιωμένα ανθρώπινα δικαιώματα σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ήρθε η ώρα να τα διεκδικήσουμε!»

-Πώς θα μας περιέγραφες τον παλμό των νέων στην Ευρώπη, αναφορικά με αυτά τα ζητήματα (περιβάλλον, ανθρωπιστικά, κοινωνικά θέματα);


«Χτυπάει ολοένα και δυνατότερα και πιστεύω πως σε αυτό παίζουν ρόλο δύο σημαντικοί παράγοντες: Πρώτον τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με τα οποία πλέον οι πληροφορίες μεταδίδονται σε ανύποπτο χρόνο παγκοσμίως και δεύτερον οι ολοένα και αυξανόμενες καταπατήσεις δικαιωμάτων. Ειδικά τώρα στην περίοδο της πανδημίας, αρκετές κυβερνήσεις της Ε.Ε. έχουν εκμεταλλευτεί την κατάσταση για να περάσουν αποφάσεις, οι οποίες αφορούν ξεκάθαρα τα συμφέροντα των οικονομικών και πολιτικών ελίτ. Καταστροφή του περιβάλλοντος στο βωμό της ανάπτυξης, καταστρατήγηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο βωμό της υγείας και ατζέντες που ωφελούν μόνο πολίτες μιας άλλης εποχής και όχι τα νέα παιδιά. Αυτή η δράση όμως έχει φέρει και αντίδραση και η ευρωπαϊκή νεολαία καταλαβαίνει ολοένα και περισσότερο πως πρέπει να δράσουμε τώρα, αλλιώς δεν θα υπάρχει αύριο. Ή αν υπάρχει, τότε αυτό θα είναι μακάβριο.»



-Πες μας λίγα λόγια για το εγχείρημα που δημιουργήθηκε φέτος, το Activist Handbook.



«Το Activist Handbook είναι ένας ιστότοπος, παρόμοιος του Wikipedia, με στόχο την ελεύθερη ανταλλαγή γνώσης και εμπειριών σχετικά με τον ακτιβισμό. Δημιουργήθηκε αρχικά από έξι άτομα από διάφορες χώρες της Ευρώπης (Sean Curry, Niks Derums, Joppe Hoekstra, Marijn Prins, Elizabete Vegnere και Daniel Whooley), κατά τη διάρκεια του FYEG Summer Camp Hackathon 2019 στη Σερβία. Θέλαμε να δημιουργήσουμε έναν οδηγό για φίλες και φίλους που ασχολούνται με τον ακτιβισμό, με στόχο την ενδυνάμωση τους στον αγώνα για κοινωνική αλλαγή.


Τώρα, έχουμε μέλη από 12 διαφορετικές ζώνες ώρας! Είμαστε μια ανοιχτή κοινότητα που ενδυναμώνει προοδευτικούς/ές ακτιβιστές και ακτιβίστριες σε όλο τον κόσμο. Στον ιστότοπό μας έχουμε οδηγούς για το πώς να αναπτύξεις την κίνησή σου, να κάνεις μια επιτυχημένη συλλογή υπογραφών και το πώς να οργανώσεις μια διαμαρτυρία. Όλες οι γνώσεις συμπληρώνονται από προσωπικές εμπειρίες ανθρώπων που σχετίζονται με τον ακτιβισμό. Οι πληροφορίες προσαρμόζονται στο εκάστοτε τοπικό πλαίσιο. Και αν λείπει κάποιο περιεχόμενο, μπορείς να το προσθέσεις, ώστε να βοηθήσεις άλλα άτομα».


-Πώς προέκυψε η ιδέα της δημιουργίας του Activist Handbook;



«Το Activist Handbook δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια ενός διήμερου hackathon (μαραθώνιος ανάπτυξης εφαρμογών) από νέες και νέους ακτιβιστές και ακτιβίστριες από όλη την Ευρώπη. Είναι μια πλατφόρμα ανοιχτού κώδικα, δωρεάν στη χρήση. Χαρακτηριζόμαστε από ριζοσπαστικές, χωρίς αποκλεισμούς, πρακτικές.


Ο στόχος μας είναι ξεκάθαρος: είμαστε εδώ για να εκπαιδεύσουμε όποια και όποιον επιθυμεί να επαναστατήσει και να αμφισβητήσει το status quo και δεν φοβόμαστε να το πούμε στον κόσμο. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ενδιαφερόμαστε για την προστασία των προσωπικών δεδομένων, το αντίθετο. Μοιραζόμαστε το ποιοι και ποιες είμαστε και το τι κάνουμε, με ριζικά διαφανή τρόπο. Όλα τα έγγραφά μας είναι διαθέσιμα δημόσια, μοιραζόμαστε τις βιντεοσκοπήσεις/ηχογραφήσεις των συναντήσεων μας και όποια και όποιος θέλει, μπορεί να δει τα οικονομικά μας». -Ποιοι είναι οι στόχοι σας για το μέλλον αυτού του project;


«Το Activist Handbook είναι έργο που βρίσκεται σε εξέλιξη. Αναζητούμε άτομα από το χώρο του ακτιβισμού, της δημοσιογραφίας, του προγραμματισμού, της μετάφρασης, για να συμμετάσχουν στην ομάδα μας. Υποστηρίζουμε ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να ασχοληθεί με τον ακτιβισμό. Ακόμα κι αν δεν χαρακτηρίζεις τον εαυτό σου ως «ακτιβίστρια/ακτιβιστή», πιστεύουμε ότι αυτό το εγχειρίδιο μπορεί να είναι χρήσιμο για όποιον και όποια θέλει να πετύχει κοινωνική αλλαγή. Βασικός μας στόχος είναι η ενημέρωση και η εκπαίδευση σε ζητήματα προστασίας περιβάλλοντος και κοινωνικής ευαισθητοποίησης, μέσω της συγγραφής άρθρων, καθώς και μέσω της διοργάνωσης εκπαιδευτικών σεμιναρίων



-Πώς βλέπεις την ελληνική κοινωνία σε ζητήματα περιβάλλοντος και κοινωνικής ευαισθητοποίησης τα τελευταία χρόνια;


«Παρατηρώ πως, όπως και στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, έτσι και στην Ελλάδα, ο παλμός της κοινωνίας χτυπάει ολοένα και δυνατότερα, τόσο σε ζητήματα περιβάλλοντος, όσο και σε ζητήματα κοινωνικής ευαισθητοποίησης. Αν και τα χρόνια της οικονομικής και της προσφυγικής κρίσης έχουν αναγκάσει τους ανθρώπους που ζουν στην Ελλάδα να ασχολούνται περισσότερο με τα βιοποριστικά προβλήματα σε ατομικό επίπεδο, η ταχύτατη διάδοση της πληροφορίας, καθώς και το ολοένα αυξανόμενο μορφωτικό επίπεδο της ελληνικής νεολαίας, δεν αφήνουν περιθώριο στο να μείνουμε πίσω στα φλέγοντα ζητήματα που αφορούν ένα βιώσιμο μέλλον για όλες και όλους.


Αν και δεν μπορούμε να αρνηθούμε τον καταιγισμό ψευδών ειδήσεων, θα πω πως ισχύει το ρητό “ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον”. Ολοένα και περισσότερα άτομα κατανοούν, πως μόνο μέσω της αλληλεγγύης και της προστασίας του περιβάλλοντος μπορούμε να πάμε μπροστά. Μπορεί για πολλές και πολλούς η κατάσταση να μοιάζει τραγική, ωστόσο εγώ είμαι αισιόδοξος πως εξελισσόμαστε και πως στο τέλος θα νικήσουμε τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ».


-Ιάσονα, υπάρχει κάτι που σε ενοχλεί ή σε προβληματίζει; Αν ναι, έχεις σκεφτεί κάποια λύση γι’ αυτό;


«Κάθε άνθρωπος νομίζω μπορεί να βρει πράγματα που να τον ή την προβληματίζουν. Από τα πολύ απλά, μέχρι και πολύ σοβαρά. Η προσωπική μου λύση είναι να προσπαθώ να λέω τη γνώμη μου χωρίς φόβο, αλλά και με σεβασμό, να συναναστρέφομαι με άτομα που έχουμε κοινά ενδιαφέροντα και πάνω από όλα, να δρω ενεργά για να αλλάξω ό,τι με ενοχλεί. Α και κάτι βασικό, που θα το πρότεινα σε όλες και όλους. Να ακούτε μουσική και να κάνετε βόλτες στην εξοχή». -Θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας το μότο σου;


«Σαν άτομο μου αρέσει η ποικιλομορφία και για αυτό θα ήθελα να μοιραστώ όχι ένα μότο, αλλά μερικά, τα οποία με βοηθούν ανάλογα τη στιγμή. Σαν κύριο έχω το “Hakuna Matata”, καθώς γνωρίζω πως το στρες δεν βοηθάει καθόλου στην ορθή λήψη αποφάσεων. Εν συνεχεία, αυτά που μου δίνουν δύναμη να προσπαθώ για την αλλαγή είναι τα εξής δύο: “Αν δεν ρισκάρεις, δεν χάνεις, αλλά δεν κερδίζεις κιόλας” και το “Η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς”. Τελευταίο και πιο σημαντικό θεωρώ το “Αγαπάτε αλλήλους”, όπου στο αλλήλους συμπεριλαμβάνω κάθε ζωντανό πλάσμα σε αυτό τον πλανήτη.»



-Κλείνοντας με κάτι τελευταίο, τι θα ήθελες να θυμούνται οι αναγνώστες της συνέντευξης για το Activist Handbook και τι είναι αυτό που θα πρέπει να μην ξεχνούν να θυμούνται οι πολίτες καθημερινά;


«Οι γνώσεις και οι εμπειρίες σου είναι πολύτιμες για εκατομμύρια φίλες και φίλους που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο προς το καλύτερο. Όλοι και όλες μπορούν να συνεισφέρουν στο Activist Handbook, όπως και εσύ! Σε προσκαλούμε να συμμετάσχεις στο διεθνές μας έργο! Δεν χρειάζεται να είσαι ειδική ή ειδικός και δεν χρειάζεται να ξοδεύεις κάθε λεπτό προσπαθώντας να κάνεις «ακτιβισμό». Πρέπει απλώς να είσαι ένα άτομο που θέλει να επιφέρει κοινωνική αλλαγή μέσω συλλογικής προσπάθειας.


Όσο για το τι πιστεύω πως θα πρέπει να θυμόμαστε όλοι και όλες καθημερινά, είναι πως πραγματική αξία στη ζωή έχουν οι στιγμές. Να θυμάστε να χαμογελάτε και να αγαπάτε τον εαυτό σας. Γιατί αν δεν αγαπήσουμε τον εαυτό μας πραγματικά, είναι αδύνατο να αγαπήσουμε αληθινά και άλλα ζωντανά πλάσματα.»


Κλείνοντας με μία όμορφη υπενθύμιση για τους εαυτούς μας, ο Ιάσων φαίνεται πως έχει καταλάβει και ξεχωρίσει τι και ποια είναι αυτά που έχουν σημασία. Και τελικά δε φαντάζουν τόσο δύσκολα ή σύνθετα, όταν όλα ενώνονται με μία δυνατή αλυσίδα: την αγάπη και την αλληλεγγύη.


195 προβολές0 σχόλια