Νέα Διεθνής Συμφωνία Π.Ο.Υ για Αντιμετώπιση Μελλοντικών Παγκόσμιων Κινδύνων

Γράφει η Δήμητρα Χαρέλη




"Ενωμένη δράση για μια πιο ισχυρή διεθνή αρχιτεκτονική υγείας"


Το σπουδαιότερο δίδαγμα μιας δύσκολης χρονιάς συνοψίζεται στο συμπέρασμα πως η προσπάθεια για την εξάλειψη της πανδημίας δεν είναι μια προσωπική υπόθεση. Η παγκόσμια απειλή - Covid19 - δεν ηττήθηκε από καμία κυβέρνηση. Μέχρι και ο πιο δυνατός λύγησε μπροστά στον άγνωστο κίνδυνο, οι δυνάμεις του οποίοι υποτιμήθηκαν σε πολλά επίπεδα. Ιδανικά, ένα καλά οργανωμένο και ισχυρό σύστημα υγείας θα μπορούσε να ανταπεξέλθει στις καθημερινές προκλήσεις όπως τα γιγάντια νούμερα των κρουσμάτων που σε καθημερινή βάση ανεβοκατεβαίνουν με ελάχιστες βελτιώσεις, αλλά δεν θα ήταν το ισχυρότερο όπλο για την οριστική εξάλειψη του ιού.


Αυτή ήταν κινητήριος σκέψη και αφορμή για πάνω από 20 κράτη και διεθνείς οργανισμούς, οι οποίο οραματίζονται μία αποτελεσματικότερη μελλοντική άμυνα. Το αίτημα προς τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) πήρε σάρκα και οστά μέσα από μια ανοιχτή επιστολή της οποίας κύριοι εκπρόσωποι ήταν ο γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Tedros Adhanom, ο Boris Johnson ως πρωθυπουργός της Βρετανίας και ο Paul Kagame ο πρόεδρος της Ρουάντα, κάνοντας αίτημα για μια συλλογική πρόληψη. Μια διεθνής συνθήκη, η οποία θα χαρακτηρίζεται από νομική δέσμευση με κύρια αποστολή της την προστασία σε περίπτωση μελλοντικού κινδύνου. Μια διεθνής συμφωνία που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από εκείνη που υπήρξε μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Η διαφορά τους; Στην προκειμένη περίπτωση ο πόλεμος μόλις έχει αρχίσει. Το τοπίο που έχει σχηματιστεί ένα χρόνο μετά περιλαμβάνει ανυπολόγιστες συνέπειες σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο προκαλώντας τεράστιο χάσμα, το οποίο υπολογίζουν να καλυφθεί μέσα από μια επίσημη υπογραφή αυτής της συλλογικής σκέψης.




Οι στόχοι της διεθνούς συμφωνίας ως ασπίδα για το μέλλον


Βασικότερα εφόδια αυτής της σκέψης είναι η προετοιμασία και ο καθολικός συντονισμός. Η απουσία τους θα μπορούσε να χαρακτηριστεί καταλυτικής σημασίας για την κατάληξη της διεθνούς πορείας τον τελευταίο χρόνο. Οι χώρες που υποστηρίζουν την παραπάνω σκέψη και τάσσονται υπερ μιας κοινής πολιτικής πρόληψης ανήκουν στο χώρο της Ευρώπης και είναι η Γερμανία, η Γαλλία, η Βρετανία, η Ισπανία, η Νορβηγία, η Ολλανδία, η Ελλάδα, η Αλβανία, η Ουκρανία, η Πορτογαλία και η Ρουμανία. Στο πλάι τους συμφωνώντας σε μια κοινή πορεία για το μέλλον είναι η Κορέα, η Χιλή, η Κόστα Ρίκα, η Νότια Αφρική, Τρινιντάντ και Τομπάγκο, η Ινδονησία, η Τυνησία, η Σενεγάλη, το Φίτζι, η Ρουάντα και η Κένυα.


Λαμβάνοντας την δοκιμασία της πανδημίας ως ένα καλό μάθημα στην συγκεκριμένη επιστολή αναφέρουν:


«Είμαστε πεπεισμένοι ότι είναι υποχρέωση μας, ως ηγέτες εθνών και διεθνών θεσμών, να εξασφαλίσουμε ότι ο κόσμος θα πάρει το μάθημα της πανδημίας Covid-19 »

Οι βασικότεροι στόχοι της συνθήκης προβλέπουν :

· Έγκαιρη ανίχνευση και πρόληψη των πανδημιών.

· Ανθεκτικότητα σε μελλοντική πανδημία.

· Ισότιμη πρόσβαση σε ιατρικές λύσεις με τη μορφή φαρμάκων, εμβολίων και διαγνωστικών μέσων.

· Ενδυνάμωση του διεθνούς πλαισίου για την υγεία, το οποίο θα συντονίζεται από τον ΠΟΥ.

· Διάδοση της ιδέας “ Μία υγεία ", ως συνδετικός κρίκος της υγείας του ανθρώπου, των ζώων και του πλανήτη.

Η αποφυγή των κινδύνων θα επιτευχθεί με συστηματική παρακολούθηση και μελέτη των κινδύνων που ελλοχεύουν στη διαδικασία της μετάδοσης ιών από τα ζώα στον άνθρωπο. Η επιτήρηση θα μπορέσει να περιορίσει τις νόσους σε όλες τις χώρες. Μια πετυχημένη και ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ όλων των ερευνητικών κέντρων παγκόσμιας κλίμακας αλλά και μια χρηματοδότηση ευρείας εμβέλειας θα μπορούσε να αποδειχθεί μια αποτελεσματική κίνηση.


Charles Michel : Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Πηγή : Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης


«Δυσκολευόμαστε να προωθήσουμε την παγκόσμια υγειονομική ασφάλεια, μεταξύ άλλων με την ενίσχυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας κα με στόχο μια διεθνή συνθήκη για τις πανδημίες»


Η πρόταση έπεσε στο τραπέζι επίσημα από τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τον Νοέμβριο του 2020, περίπου ένα χρόνο μετά το ξέσπασμα της φονικής πανδημίας, καθώς οι πρώτες επιπτώσεις της ήταν ήδη ορατές, όπως ακριβώς και η αδυναμία των κρατών μπροστά τους. Ο Charles Michael δήλωσε «Πρέπει να προχωρήσουμε και να αντλήσουμε διδάγματα από την πανδημία. Διαπιστώνουμε ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να μπορούμε να αντιδρούμε γρηγορότερα και πιο συντονισμένα, να εξασφαλίσουμε τη διαθεσιμότητα ιατρικού εξοπλισμού και να ανταλλάσσουμε ταχύτατα πληροφορίες, ώστε να προστατεύουμε κατά τον καλύτερο τρόπο τους πολίτες μας». Πρόκειται για μια διεθνή ανάγκη καθώς καμία κρατική δύναμη δεν μπορεί να νιώσει ασφάλεια για τον εαυτό της ως μεμονωμένη μονάδα, κάτι το οποίο αντικατοπτρίστηκε και στις δηλώσεις των ηγετών τον G7 , στις 19 Φεβρουαρίου.


Διάθεση υπάρχει, λεφτά … δεν υπάρχουν


Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν άργησε να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της ανυπολόγιστης καταστροφής. Η πρώτη ήττα της ήταν το σύστημα υγείας, το οποίο γονατίζει καθημερινά μπροστά στα νέα κύματα μεταλλάξεων. Η επίσημη συμφωνία για μια ομόφωνη συνεργασία μεταξύ των κρατών έγινε στις 25 Φεβρουαρίου 2021. Το θετικό κλίμα και η ατμόσφαιρα συνεργασίας δεν έχουν οδηγήσει μέχρι στιγμής σε καμία έμπρακτη ένδειξη, και αυτό είναι το χειρότερο σημείο της ιστορίας. Η καταστροφή της οικονομίας μεταφράστηκε σε ένα χτύπημα κάτω από τη μέση για τους πολλούς, ωστόσο όχι και ως τη χαριστική βολή για κάποια κράτη που κατάφεραν να διατηρήσουν τη δυναμική τους. Ο Tedros Adhanom απευθύνεται στις ανεπτυγμένες χώρες και ζητά μια γενναιόδωρη προσφορά εγκαινιάζοντας την εκστρατεία εμβολιασμού σε όλες τις χώρες του κόσμου. Δυστυχώς, μέχρι στιγμής δεν σημειώθηκε κάποια γενναιόδωρη κίνηση από κανένα μέτωπο.


Tedros Adhanom : Γενικός Διευθυντής Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Πηγή : Naftemporiki


Παρακολουθούμε τόσο καιρό, αμέτοχοί θεατές, να ξετυλίγεται ένα ατελείωτο κοινωνικό χάσμα ενισχύοντας μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερο κάθε τάση ανισότητας. Σύμφωνα με την Oxfam, τη διεθνή οργάνωση για την καταπολέμηση της φτώχειας «οι 1.000 πλουσιότεροι άνθρωποι είδαν τον πλούτο τους να φτάνει σε επίπεδα ρεκόρ μέσα σε 9 μήνες, ενώ οι φτωχότεροι δεν πρόκειται να δουν τη θέση τους να βελτιώνεται προτού παρέλθουν τουλάχιστον 10 χρόνια». Ανισότητες που δημιουργούν πολίτες δύο κατηγοριών. Ανισότητες που ήταν ήδη γνωστές απλά σήμερα γίνονται λίγο πιο ορατές. Πρόκειται για μιας νέας μορφής ανισοτήτων. Διαχωριστικές γραμμές που φαίνονται ακόμα πιο απροσπέραστες από χθες. Η υπογραφή μιας ομόφωνης διεθνούς συνθήκης είναι αρκετή ώστε να καταρριφθεί η πόλωση και να γκρεμιστεί ένα το τείχος που συνεχώς ψηλώνει; Προς τον παρόν καμία απάντηση, παρά μόνο μερικές σκέψεις σαν αυτή.







Πηγές: 1. In.gr

2. Ευρωπαϊκό Συμβούλιο

158 προβολές0 σχόλια