Οι Κίνδυνοι που Διατρέχει η Ινδία εξαιτίας της Πανδημίας COVID-19

Γράφει η Μαρία Μαυροματίδου


Φαίνεται πως τα παγκόσμια κράτη οδεύουν προς ολική επούλωση των πληγών του SARS-CoV-2, εμβολιάζοντας τους πολίτες τους και υποδέχονται τουρίστες στα εδάφη τους. Όπως αντιλαμβανόμαστε κι από την Ελλάδα, γίνεται λόγος για μία μετά - Covid εποχή και καταβάλλονται αξιόλογες προσπάθειες για την επανάκαμψη της οικονομίας και την ανάπτυξη του επιχειρηματικού κλάδου της χώρας. Ωστόσο, το φωτεινό μέλλον δεν είναι ορατό σε όλους, καθώς κάπου στα βάθη της Νότιας Ασίας τα κρούσματα κορωνοϊού αγγίζουν τα 27.000.000 και οι νεκροί πλησιάζουν τους 300.000, αριθμοί που αυξάνονται καθημερινά. Πρόκειται για την Ινδία, της οποίας το σύστημα υγείας προβληματίζει την ηγεσία και τους πολίτες και η καταπολέμηση της πανδημίας έχει πάψει πια να φαντάζει σαν ένα εφικτό σχέδιο. Τι πραγματικά συμβαίνει, λοιπόν, στην Ινδία; Ποια είναι η μέριμνα για τους ασθενείς του κορωνοϊού;


Πηγή εικόνας: nytimes.com

Η επικρατούσα κατάσταση στην Ινδία


Η Ινδία διανύει το δεύτερο, μεγάλο, κύμα της πανδημίας του νέου κορωνοϊού, από τις αρχές του Μαΐου, βλέποντας το σύστημα περίθαλψης να καταρρέει σταδιακά. Ο πρωθυπουργός της χώρας, Ναρέντρα Νταμονταρντάς Μόντι, έχει χάσει την εμπιστοσύνη του κοινού, αφού διαφαίνεται η ανικανότητά του να στηρίξει τους πάσχοντες της ασθένειας, με τις προμήθειες εμβολίων και φαρμάκων να εξαντλούνται. Συγχρόνως, οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία νιώθουν παραμελημένοι, αφού πρώτον, δεν τους παρέχεται η κατάλληλη προστασία όταν προσβάλλονται από τον κορονοϊό, δεύτερον, η αμοιβή τους είναι τόσο χαμηλή, ώστε η ζωή τους να χάνει κάθε αξία και τρίτον, δεν τηρούνται τα κατάλληλα μέτρα ασφαλείας στα νοσοκομεία.


Πιο αναλυτικά, μία έρευνα του κινήματος “Oxfam India”, ένα κίνημα που παλεύει για την ισότητα, τη δικαιοσύνη και την ελεύθερη εκπαίδευση και υγεία στη χώρα, δηλώνει ότι μόνο το 75% των εργαζομένων της ASHA (Accredited Social Health Activist) έλαβαν μάσκες τον Σεπτέμβριο του 2020. Ακόμη, το 62% έλαβε χειρουργικά γάντια, γεγονός το οποίο συνέβαλε σημαντικά στον τραγικό απολογισμό της Ινδίας.


Μπορεί τα παραπάνω περσινά δεδομένα να μοιάζουν πολύ χαμηλά, όμως, τα φετινά είναι ακόμη πιο μειωμένα, σύμφωνα με πληροφορίες του ειδησεογραφικού ιστοτόπου Time. Η αδυναμία πρόσβασης στις μάσκες, τα γάντια και τα αντισηπτικά πιθανολογείται ως μία από τις αιτίες όξυνσης του COVID – 19 στην Ινδία. Αυτό συμβαίνει διότι θέτει σε κίνδυνο τόσο τους ίδιους τους νοσοκόμους κι εθελοντές υγείας, όσο και τους ήδη υπάρχοντες ασθενείς. Ως εκ τούτου, δημιουργείται μία οργανωμένη προσπάθεια των γυναικών εργαζόμενων στο σύστημα υγείας για επικοινωνία του μηνύματος περί ανάγκης προστασίας των ίδιων. Με σύνθημα “Our Lives Don't Matter”, ένα σύνθημα που συνοψίζει την αγανάκτησή τους, αλλά και τον φόβο τους για την υγειονομική κρίση, διαμαρτύρονται στους δρόμους, υψώνοντας τις φωνές τους, με σκοπό να τους λάβει σοβαρά υπόψη η κυβέρνηση.


Πηγή εικόνας: time.com

Φυσικά, οφείλουμε να υπογραμμίσουμε ότι την ευθύνη της κατάστασης φέρει το κράτος, το οποίο έχει υποτιμήσει τη σοβαρότητα του προβλήματος. Πιο συγκεκριμένα, η Ινδία, όντας μία χώρα με τον μεγαλύτερο πληθυσμό σε παγκόσμιο επίπεδο μετά την Κίνα κι έχοντας τον δεύτερο υψηλότερο αριθμό επιβεβαιωμένων κρουσμάτων μετά τις Η.Π.Α, προσφέρει μόνο το 1,26% του συνολικού Α.Ε.Π της στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, βάσει των στοιχείων της ινδικής εφημερίδας “TheSunday Guardian”. Πρόκειται για ένα μικρό ποσοστό, αν αναλογιστούμε πως αναπτυσσόμενες χώρες, όπως για παράδειγμα η Βραζιλία παρέχει τουλάχιστον το 8% του Α.Ε.Π στην υγεία. Παράλληλα, χώρες όπως το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές, που γειτνιάζουν με την Ινδία, ξοδεύουν πάνω από το 3%, ενώ τα ποσοστά στις ανεπτυγμένες χώρες (λ.χ. Γερμανία, Ελβετία, Γαλλία) είναι πιο υψηλά, καθώς ξεπερνούν το 10%.


Όπως γίνεται κατανοητό, τα συγκεκριμένα χρήματα είναι αδύνατο να στηρίξουν ένα σύστημα υγείας, που δέχεται εκατομμύρια ασθενείς. Επιπλέον, μία ανάλυση του Time, όσον αφορά τις συνθήκες εργασίας των νοσοκόμων, αναφέρει ότι ο μέσος μισθός των εργαζομένων της ASHA υπολογίζεται στα 30 έως 40$ τον μήνα.


Πηγή εικόνας: nytimes.com

Ο Γάγγης μετατρέπεται σε κοιμητήριο


Ο Γάγγης είναι ένας από τους μεγαλύτερους ποταμούς της ινδικής χερσονήσου και αντικείμενο της θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς του λαού της χώρας. Στην ινδική γλώσσα, είναι γένους θηλυκού κι αποκαλείται η «μητέρα Γάγγη», διότι γεννά και θρέφει την ευφορία και ξεπλένει τις αμαρτίες των Ινδουιστών. Σήμερα, ο ποταμός από πηγή ζωής έχει μετατραπεί σε ένα μέρος για ρίψη σορών, προσβεβλημένων από τον ιό COVID– 19. Επεξηγηματικά, ο ανώτερος κυβερνητικός αξιωματούχος Μανόζ Κούμαρ Σινγκ σημειώνει σε επιστολή του προς τους επικεφαλής περιφερειών της Ουτάρ Πραντές (πολιτεία στο βόρειο βορειοανατολικό τμήμα της Ινδίας που μετρά τα περισσότερα θύματα από την πανδημία) ότι η κυβέρνηση είναι ενήμερη των τακτικών ταφής που ακολουθούνται.


Ο ίδιος αναγνωρίζει πως η συγκεκριμένη πρακτική είναι απότοκο της έλλειψης οικονομικών πόρων για την αγορά ξύλων για τις αποτεφρώσεις. Τέλος, κάνει λόγο για αίσθημα φόβου, που οδηγεί τους πολίτες σε σημείο να εγκαταλείψουν τους νεκρούς από τον φονικό ιό, στον Γάγγη.


Πηγή εικόνας: theguardian.com

Σύμφωνα με την Guardian, η προαναφερθείσα μέθοδος ταφής έκανε την εμφάνισή της κατά την διάρκεια της ισπανικής γρίπης, το 1918, όταν η Ινδία ήρθε αντιμέτωπη με 18.000.000 θανάτους. Μολονότι δεν είναι βέβαιο, αν όλα τα σώματα που βρέθηκαν ήταν προσβεβλημένα από τον ιό SARS-CoV-2, κυριαρχεί η πεποίθηση ότι τα ξεβρασμένα από τον ποταμό κορμιά είναι αποτέλεσμα του δεύτερου κύματος της πανδημίας, το οποίο διέσχισε τα αστικά κέντρα και κατέληξε να διεισδύσει στις φτωχές αγροτικές κοινότητες του Ουτάρ Πραντές. Η ιδέα αυτή εξαπλώνεται μέρα με τη μέρα, καθώς οι ειδήμονες επιδημιολόγοι δηλώνουν ότι τα θύματα του COVID – 19 είναι πολλά παραπάνω από 290.000 που υπολογίζονται, κυρίως επειδή δεν υπάρχει ορατότητα των επικρατουσών συνθηκών στην επαρχία. Συνεπώς, η εκτροχιασμένη κατάσταση ώθησε τον πρωθυπουργό Μόντι να εισηγηθεί για την ενίσχυση πόρων στο σύστημα υγείας στην ύπαιθρο, αλλά και την αύξηση της περιπολίας στον ποταμό.


Πηγή εικόνας: theguardian.com

Ο μαύρος μύκητας


Η Ινδία έχει κληθεί να αντιμετωπίσει έναν νέο κίνδυνο τους τελευταίους μήνες· τον μαύρο μύκητα ή βλεννομυκητίαση (στην αγγλική “blackfungus” και “mucormycosis” αντίστοιχα). Πληροφορίες του BBC και Guardian τονίζουν ότι η μυκητιακή νόσος έχει ποσοστό θνησιμότητας 50% κι εμφανίζεται σε τρεις περιπτώσεις. Πρώτον, επιτίθεται σε όσους αναρρώνουν ή έχουν αναρρώσει από τον ιό COVID – 19, λόγω της υπερβολικής χρήσης στεροειδών για παρατεταμένη περίοδο, η οποία καθιστά τον οργανισμό ευαίσθητο. Δεύτερον, συνδέεται με τους νοσούντες από διαβήτη, αφού η Ινδία έχει το υψηλότερο ποσοστό διαβήτη στον κόσμο κι επομένως, ενθαρρύνει την όξυνση της ασθένειας. Τρίτον, σχετίζεται με το γεγονός ότι πολλοί αεραγωγοί των ασθενών σε Μ.Ε.Θ εκτέθηκαν στην υγρασία, με αποτέλεσμα οι αναρρώσαντες του Covid – 19 να αναπτύσσουν την προδιάθεση για την βλεννομυκητίαση.


Τα συμπτώματα του “black fungus” είναι πόνος κι ερεθισμός γύρω από τα μάτια και τη μύτη, πυρετός, βήχας, πονοκέφαλος, εμετός με κατάλοιπα αίματος, δύσπνοια κι αποχρωματισμός της μύτης. Η λοίμωξη έχει προσβάλλει 8.800 ανθρώπους στην Ινδία, με τις δυτικές πολιτείες του Γκουτζαράτ και της Μαχαράστρα να έχουν αναφέρει περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις. Το 80% των ασθενών που νοσούν από τον μαύρο μύκητα χρειάζεται άμεση χειρουργική επέμβαση, ενώ σε πολλές περιπτώσεις η θεραπεία απαιτεί την αφαίρεση ενός ματιού. «Η μόλυνση από μαύρο μύκητα έχει πλέον γίνει πιο επικίνδυνη από τον Covid-19. Εάν οι ασθενείς δεν υποβληθούν σε θεραπεία εγκαίρως, το ποσοστό θνησιμότητας μπορεί να φτάσει το 94%. Το κόστος της θεραπείας είναι ακριβό και τα φάρμακα είναι σε μικρή διαθεσιμότητα», κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο Δρ. Pandey, επικεφαλής του τμήματος φαρμάκων στο κρατικό νοσοκομείο Maharaja Yeshwantrao, στην πόλη Ιντόρε. Τα παραπάνω έχουν καταστήσει επιτακτική την ανάγκη για κήρυξη της ασθένειας ως επιδημίας και την ταχεία παροχή βοήθειας από τα ανεπτυγμένα κράτη.





Πώς βοηθούν την Ινδία οι διεθνείς οργανισμοί;


Αρωγοί στην προσπάθεια της Ινδίας να σημειώσει βήματα εξέλιξης και να μην μετράει πια θύματα από την πανδημία και την παράλλαξη της στέκονται οι διεθνείς οργανισμοί. Πιο συγκεκριμένα, η New York Times αναφέρει ότι:


1. Οι υπηρεσίες των Ηνωμένων Εθνών, συμπεριλαμβανομένης της UNICEF και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας παραδίδουν προμήθειες, όπως σετ προσωπικού προστατευτικού εξοπλισμού, συμπυκνωτές οξυγόνου, συστήματα διαγνωστικών δοκιμών και άλλα στους εργαζόμενους της πρώτης σειράς στο σύστημα της υγείας στην Ινδία.


2. Η PATH, Μ.Κ.Ο με έδρα το Σιάτλ της Ουάσιγκτον, έχει ομάδα περισσοτέρων των διακοσίων ατόμων στην Ινδία, η οποία μεριμνά για τις προμήθειες οξυγόνου και τα τεστ διάγνωσης COVID – 19.


3. Η Μ.Κ.Ο Care India παρέχει προσωπικό προστατευτικό εξοπλισμό, λόγου χάρη γάντια, γυαλιά και άλλα, προκειμένου να λειτουργήσουν ως πανοπλία έναντι των μολύνσεων. Η οργάνωση υποστηρίζει ότι έχει αποστείλει περισσότερους από 39.000 προστατευτικούς εξοπλισμούς στην Ινδία.


Πηγή εικόνας: nytimes.com

Γενικότερα, σύμμαχοι στον αγώνα για την αντιμετώπιση των συνθηκών που βιώνει η χώρα είναι τόσο οι τοπικές, όσο και οι παγκόσμιες οργανώσεις, με τις δωρεές γευμάτων, φαρμάκων και ιατρικού εξοπλισμού να αναδεικνύουν τη σημασία της κοινής και ισχυρής βούλησης. Η συνειδητοποίηση των γεγονότων που τρέχουν μίλια μακριά από την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση διαδραματίζει σπουδαίο ρόλο, καθώς δύναται να υποσχεθεί τη διαφυγή από την πραγματικότητα του COVID– 19 και την υπερπήδηση των εμποδίων που έχει θέσει. Η ανάγκη συλλογικότητας είναι κρίσιμη, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

122 προβολές0 σχόλια