Οι Πορείες των Αντιεμβολιαστών και οι Κομφορμιστές Εμβολιασμένοι

Γράφει η Ιωάννα Μωυσίδου


Πορείες διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκαν σε πολλές περιοχές της Ελλάδας την Τετάρτη 14 Ιουλίου. Συγκεκριμένα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, στο Ηράκλειο Κρήτης, στη Πάτρα, στη Δράμα και σε άλλες περιοχές δημιουργήθηκαν μαζικές πορείες με κυρίαρχα συνθήματα, κυρίως κατά του εμβολιασμού. Εκτός από τις αντιεμβολιαστικές εκφράσεις διατυπώθηκαν και αρνητικές απόψεις σχετικά με τον τρόπο που αντιμετώπισε η κυβέρνηση την πανδημία του covid – 19 αλλά και κάποιες ακραίες αναφορές σε ψεκασμένους. Η κοινή γνώμη και ο δημοσιογραφικός λόγος φαίνεται γρήγορα να καταδίκασε τις παραπάνω πορείες κάνοντας συγκρίσεις με τους Αγανακτισμένους του 2011, με αναφορές στους «Άθλιους» της πλατείας Συντάγματος και σε ηγεμονία των μειοψηφιών, κατηγορούν τους συμμετέχοντες για ατομική ανευθυνότητα και κυρίως για παραλογισμό.



Φαίνεται πως τα συνεχώς αυξανόμενα μέτρα πίεσης ή αντι – κίνητρα που ανακοινώνει η κυβέρνηση έδωσαν νέα ώθηση και ίσως επιτάχυναν αυτές τις εκδηλώσεις αντιεμβολιασμού και γενικότερης διαφωνίας και δυσαρέσκειας. Σύμφωνα με έρευνα του Σκάϊ που πραγματοποιήθηκε το διάστημα 5 – 7 Ιουλίου, από τους 1.305 ενήλικους ερωτηθέντες το 30 % απάντησε σίγουρα όχι και μάλλον όχι το 57%. Αρκετά μεγάλο ποσοστό αν σκεφτεί κανείς τις καθημερινές εκκλήσεις για ευθύνη, τις καθημερινές ενημερώσεις για την επικινδυνότητα του κορωνοϊού και κυρίως της νέας μετάλλαξης «Δέλτα» που σύμφωνα με τις τηλεοπτικές ιατρικές ενημερώσεις θα νοήσουν και θα μεταδώσουν οι ανεμβολίαστοι.



Έχουν κάποιο κοινό στοιχείο οι εμβολιασμένοι και οι ανεμβολίαστοι;


Με μια γρήγορη κοινωνική ματιά μπορούμε να διακρίνουμε πιο εύκολα τα δύο νέα κοινωνικά μπλοκ, τους εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους. Αν παρατηρήσουμε όμως καλύτερα θα διαπιστώσουμε πως και στα δύο μπλοκ, που τα διαχωρίζουν πλέον κάποια περισσότερα προνόμια των εμβολιασμένων σε σχέση με αυτά των ανεμβολίαστων τα οποία πρόκειται να αυξηθούν, είναι παρόντες οι αντιεμβολιαστές αλλά και ένας κοινός τρόπος σκέψης αυτός της γενίκευσης και απλούστευσης που θα εξηγήσω παρακάτω.



Οι αντιεμβολιαστές αποτελούν ένα μωσαϊκό πολιτικών, ιδεολογικών, ηθικών πεποιθήσεων. Αν τους απομονώσουμε δεν θα δούμε δηλαδή κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό χρώμα, ένα συγκεκριμένο κοινωνικό και οικονομικό υπόβαθρο, συγκεκριμένες ιδεολογικές νόρμες και πεποιθήσεις, ίσως κοινό έδαφος να παρατηρήσουμε στη θρησκεία. Γι’ αυτό αυτά τα «πολυσυλλεκτικά» σύνολα είτε πρόκειται για μειοψηφίες είτε για πλειοψηφίες είναι δύσκολο να αντιμετωπισθούν. Όχι απαραίτητα αντιμετώπιση μέσω της πειθούς και τελικά αλλαγής άποψης, αλλά δυσκολία εύρεσης κοινού εδάφους που θα οδηγήσει στη συναίνεση φυσικά όχι του συνόλου αλλά έστω της πλειοψηφίας.


Προφίλ εμβολιασμένων – ανεμβολίαστων


Στο πολυσυζητημένο μπλοκ των ανεμβολίαστων, θα βρούμε σίγουρα και σε μεγαλύτερο ποσοστό τους αντιεμβολιαστές. Συχνά, λανθασμένα ταυτίζουμε τους ανεμβολίαστους με τους αντιεμβολιαστές. Ανεμβολίαστος μπορεί να παραμένει κάποιος λόγω ηθικής διαφωνίας, ιατρικού προβλήματος, επειδή έχει ήδη νοσήσει από τον Κορωνοϊό και για διάφορους λόγους που συχνά ταυτίζονται με την ατομική ανευθυνότητα των ανεμβολίαστων. Οι αντιεμβολιαστές είναι δηλαδή ανεμβολίαστοι αλλά οι ανεμβολίαστοι δεν είναι απαραίτητα αντιεμβολιαστές. Οι αντιεμβολιαστές σε αυτό το κοινωνικό μπλοκ, όπως φαίνεται από τα μηνύματα που εκφράστηκαν στις πορείες, γενικεύουν τις αποφάσεις αυτών που εμβολιάστηκαν και τις απλουστεύουν θεωρώντας τους κομφορμιστές, «ψεκασμένους», ανελεύθερα όντα που υπακούν στον Οργουελικό Μεγάλο Αδελφό, που εύκολα παραδίδουν τα όπλα.



Αν δούμε τώρα το κοινωνικό μπλόκ των εμβολιασμένων, θα βρούμε τους αντιεμβολιαστές εμβολιασμένους. Αυτοί δεν είχαν το αναγκαίο ψυχικό σθένος της αντίστασης ή είχαν και έχουν προβλήματα υγείας που υπερίσχυσαν αντί αυτών των αισθημάτων πολέμου του εμβολίου, παρόλα αυτά θα βρεθούν και αυτοί στις πορείες και θα ενισχύσουν τους αντιεμβολιαστές. Σε αυτό το μπλοκ των εμβολιασμένων θα συναντήσουμε πάλι την γενίκευση και απλούστευση. Αυτοί κατά γενική ομολογία, θεωρούν επαναστάτες χωρίς αιτία τους αντιεμβολιαστές, τους θεωρούν όλους ανεξαιρέτως φορείς κινδύνου για τη συλλογική υγεία, κοινωνική και οικονομική ευημερία, αφού επειδή πολύ απλά δεν εμβολιάζονται σαμποτάρουν την πορεία της χώρας και οδηγούν στο τέταρτο κύμα χωρίς οι ίδιοι να αισθάνονται κάποια ατομική υπαιτιότητα.


Στην Ελλάδα του 2021 διεξάγονται δύο αντιφατικές μάχες ταυτόχρονα. Η μάχη για τον εμβολιασμό και αυτή κατά του εμβολιασμού. Η κοινωνική κρίση ως επακόλουθο της υγειονομικής κρίσης έρχεται ταχύτερα και φαίνεται πιο διχοτομική, με έντονους διαχωρισμούς. Η ηθική κατάπτωση, η ιδεολογική σύγχυση, τα μίνι – lockdowns, οι «μουσικές καρέκλες», οι πολιτικές και κοινωνικές ευθύνες και ο αγώνας της κάθε πλευράς προς αποποίησή τους και τέλος ο κοινός ανηφορικός στόχος της επιστροφής στην κανονικότητα που ο καθένας ερμηνεύει διαφορετικά φαίνεται να αποτελούν το ανάχωμα στην ύπαρξη κοινωνικής συνοχής. Η μη ύπαρξη κοινωνικής συνοχής αποτελεί ίσως το φυσιολογικό στοιχείο απέναντι σε όλα τα μη φυσιολογικά γεγονότα που ήρθαμε αντιμέτωποι τον τελευταίο χρόνο. Εξαιτίας της έλλειψης χρόνου για ιδεολογική αποσυμφόρηση του κοινωνικού συνόλου οι διαμάχες και οι αντιπαραθέσεις θα είναι σίγουρα παρούσες όσο βαθαίνει η κοινωνική διαίρεση των εμβολιασμένων και μη.




Πηγές Εικόνων : https://www.lifo.gr/

19 Προβολές0 Σχόλια

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων