Περισσότερα όπλα, περισσότερη βία (More guns, more crime)

Γράφει η Αναστασία Χαρίση


Πυροβολισμοί ξέσπασαν σε σχολείο, το πρωί της 11ης Μαϊου, στη πόλη Καζάν της κεντρικής Ρωσίας, σκοτώνοντας επτά μαθητές και δύο ενήλικες, ενώ άλλοι 21 νοσηλεύτηκαν σύμφωνα με μάρτυρες και αστυνομικούς, οι οποίοι κατηγόρησαν έναν έφηβο για τη σπάνια αυτή μαζική επίθεση στη χώρα. Μέσα σε λίγες ώρες, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν διέταξε την επείγουσα επανεξέταση των κανονισμών που επιτρέπουν την οπλοφορία, όπως ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, ενώ εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των θυμάτων.


«Ο τρομοκράτης συνελήφθη. Είναι 19 ετών. Ένα όπλο είναι καταχωρημένο στο όνομά του. Δεν έχουν διαπιστωθεί άλλοι συνεργοί, όμως η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη», δήλωσε ο Ρουστάμ Μινιχάνοφ, πρόεδρος της δημοκρατίας του Ταταρστάν, πρωτεύουσας του Καζάν, μετά την επίσκεψή του στο σχολείο. Πλάνα που κυκλοφόρησαν από ρωσικά μέσα ενημέρωσης έδειχναν μαθητές να τρέχουν πανικόβλητοι έξω από το κτίριο ενώ άλλα μετέδιδαν εικόνες των σπασμένων παραθύρων και του καπνού με ήχους πυροβολισμών στο παρασκήνιο. Σε απάντηση στην επίθεση της Τρίτης, οι αρχές διέταξαν σε αρκετές ρωσικές περιοχές να γίνουν σαρωτικές επιθεωρήσεις ασφάλειας στα σχολεία.



Ενώ οι βίαιες επιθέσεις σε σχολεία είναι σχετικά σπάνιες στη Ρωσία, τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει αρκετές, κυρίως από μαθητές. Το θέμα στο οποίο θα επικεντρωθούμε είναι το ζήτημα της οπλοκατοχής, ένα θέμα που έχει συχνά απασχολήσει τους ειδικούς και την κοινή γνώμη σε πολλές χώρες του πλανήτη. Οι υποστηρικτές της κρίνουν αναγκαία τη χρήση όπλου ως τρόπο προφύλαξης και ασφάλειας των ¨ευάλωτων¨ πολιτών. Δεν είναι λίγες, όμως, οι περιπτώσεις που έχουμε δει η ιδιοκτησία όπλου να σχετίζεται άμεσα με τα αυξανόμενα ποσοστά ανθρωποκτονιών, βίαιων εγκλημάτων ή αυτοκτονιών ανά τον κόσμο.


Στο φαινόμενο αυτό, την “πρωτιά” κατέχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, στις οποίες όπως φαίνεται η ένοπλη βία γνωρίζει σημαντική αύξηση. Μία εταιρία ερευνών, Small Arms Survey, δημοσίευσε έναν χάρτη με τον αριθμό όπλων ανά 100 κατοίκους. Μεταξύ 178 χωρών στην πρώτη θέση βρίσκεται η Αμερική, όπου καταγράφονται 90 όπλα ανά 100 πολίτες, ενώ στη δεύτερη θέση, βρίσκεται η Σερβία με 69.7 όπλα. Εντύπωση προκαλεί και η 5η θέση στην οποία βρίσκεται η Κύπρος με 36.1.


Αμερική: 326 νεκροί μέσα σε 20 χρόνια


Το δικαίωμα της οπλοκατοχής αλλά και η “μάστιγα” των μαζικών δολοφονιών στην Αμερική, σίγουρα δεν είναι κάτι που δεν έχουμε ξανασυναντήσει. Οι περισσότεροι από εμάς έχει τύχει να παρακολουθήσουμε ταινίες που να πραγματεύονται το συγκεκριμένο θέμα. Ταινίες με συνταρακτικές σκηνές ενόπλων μαθητών ή ενηλίκων που σκορπίζουν τον θάνατο σε σχολικούς χώρους, μαζικές δολοφονίες και καθημερινές ανθρωποκτονίες σε απλούς δρόμους και στενάκια των πόλεων. Σκηνές βγαλμένες από την πραγματικότητα. Για την Αμερική, τα περιστατικά αυτά έχουν γίνει πλέον τόσο κοινότυπα, σε σημείο που δεν φτάνουν καν στους τίτλους ειδήσεων ή στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, λόγω της συχνότητάς τους. Τα αμερικανικά σχολεία είναι ολοένα και λιγότερο ασφαλή από την ένοπλη βία και οι Αμερικανοί φαίνεται να το έχουν αποδεχθεί. Σύμφωνα με την Everytown for Gun Safety, μια οργάνωση που μάχεται κατά της διάδοσης των όπλων στη χώρα, περίπου κάθε εβδομάδα σημειώνεται από ένα αντίστοιχο περιστατικό σε σχολείο των ΗΠΑ, ενώ 326 νεκροί συνολικά έχουν σημειωθεί τα τελευταία 20 χρόνια.



Βλέποντας τα ανησυχητικά αυτά στατιστικά, το λογικό είναι να οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι οι πολίτες της Αμερικής θα ήταν πιο ασφαλείς αν τα όπλα βρίσκονταν σε λιγότερα χέρια και αν δεν υπήρχε το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην οπλοκατοχή. Ένα δικαίωμα που θεωρείται αδιανόητο για τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης. Ωστόσο, υπάρχουν εκείνοι οι νομοθέτες αλλά και κάποιο μέρος των πολιτών, οι οποίοι υποστηρίζουν το αντίθετο:


Ότι οι δολοφονίες, τα εγκλήματα και οι μαζικοί πυροβολισμοί συμβαίνουν επειδή ακριβώς δεν υπάρχουν αρκετά όπλα σε αρκετά μέρη. Δηλαδή, το επιχείρημα αυτό, βασίζεται στο ότι ένας εγκληματίας θα φανεί πιο διστακτικός στο να πράξει έγκλημα εάν γνωρίζει ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των νοικοκυριών έχει στη διάθεσή του έστω από ένα πυροβόλο όπλο. Το ερώτημα, επομένως, που προκύπτει είναι το εξής: πόσο πραγματικά επηρεάζονται τα ποσοστά εγκληματικότητας από τις αλλαγές στην ιδιοκτησία όπλων που επιφέρουν οι κυβερνήσεις;


Τι λένε οι έρευνες;


Στην πραγματικότητα, όσες μελέτες έχουν πραγματοποιηθεί έως τώρα δεν είχαν επαρκή δεδομένα για να βγει ένα τελικό, έγκυρο πόρισμα. Ένα ιδανικό πείραμα θα ήταν μια διεξοδική μελέτη στην οποία οι επιστήμονες θα παρακολουθούν το τι συνέβη για αρκετά χρόνια μετά το δικαίωμα οπλοκατοχής σε πολιτείες των ΗΠΑ, χωρίς όμως ταυτόχρονα να αλλάζουν άλλοι, εξωτερικοί παράγοντες. Παρ’ όλα αυτά, με μία μικρή έρευνα μπορείς εύκολα να ανακαλύψεις ορισμένες μελέτες που διεξήχθησαν στο παρελθόν, οι οποίες αποδεικνύουν, κατά την δική μου άποψη, το πασιφανές, ότι τα ποσοστά ανθρωποκτονιών με όπλο αυξάνονται όσο επιτρέπεται σε περισσότερους ανθρώπους να διαθέτουν δικό τους όπλο.


Μία έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το BBC έδειξε ότι το 64% των ανθρωποκτονιών στις ΗΠΑ το 2016 ήταν θάνατοι με όπλα, ένα τεράστιο ποσοστό σε σύγκριση με άλλες χώρες, όπως είναι ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Αγγλία, στις οποίες δεν υπάρχει το συνταγματικό δικαίωμα της οπλοκατοχής. Μία ακόμη έρευνα που πραγματοποιήθηκε από τη σχολή Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Βοστώνης έδειξε ότι από το 1981 μέχρι το 2010, το 1% αύξησης της οπλοκατοχής συσχετίστηκε με την 0.9% αύξηση στα ποσοστά ανθρωποκτονιών. Τα νούμερα αυτά, λοιπόν, δείχνουν ότι η οπλοκατοχή όχι απλώς δεν μειώνει τον αριθμό των θυμάτων και των θανάτων, αλλά αντιθέτως τον εντείνει.



Το παράδειγμα της Αυστραλίας και άλλων χωρών


Γιατί όμως να χρειάζεται τόση μελέτη; Η απάντηση δεν είναι προφανής; Γιατί η Αμερική είναι γνωστή για τις μαζικές δολοφονίες, ενώ ταυτόχρονα κάθε χώρα προσπαθεί να αποφύγει τη μοίρα των ΗΠΑ; Το αποτέλεσμα που προκύπτει αν συγκρίνει κανείς τα στατιστικά της Αμερικής, με τους ισχύοντες νόμους οπλοκατοχής, με τα αντίστοιχα στατιστικά άλλων χωρών, παίρνει την απάντηση που αναζητά. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Αυστραλίας για παράδειγμα, μετά από το περιστατικό που συνέβη στην Τασμανία το 1996, όταν χάθηκαν 35 άτομα σε μαζικό πυροβολισμό, ψήφισε νόμο που απαγορεύει όλα τα αυτόματα και ημιαυτόματα όπλα, καθώς επέβαλε και αυστηρότερους κανόνες αδειοδότησης και ιδιοκτησίας. Έκτοτε οι δείκτες θανάτων από όπλο μειώθηκαν κατά 59%. Κάτι παρόμοιο ισχύει και για άλλες χώρες όπως είναι ο Καναδάς και η Αγγλία, στις οποίες τα ποσοστά είναι πολύ πιο χαμηλά σε σύγκριση με της Αμερικής.


«Τα απαραίτητα για την επιστροφή στο σχολείο»


Και για να επιστρέψουμε στη βασική είδηση του άρθρου, τα δικαιώματα της οπλοκατοχής καλό θα ήταν να επανεξεταστούν, όπως συνέβη και στη Ρωσία, για τον απλούστατο λόγο ότι μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουν να περιοριστούν τέτοιου είδους περιστατικά μαζικής δολοφονίας στα σχολεία. Το παρακάτω σποτ με τίτλο «Τα απαραίτητα για την επιστροφή στο σχολείο», το οποίο δημοσιεύτηκε το 2019 από μία οργάνωση που δημιουργήθηκε την επομένη της επίθεσης του 2012 στο δημοτικό σχολείο Sandy Hook των ΗΠΑ, είναι κατάλληλα “ηχηρό” για να καταλάβει ο κόσμος τη σοβαρότητα του ζητήματος και να “ταρακουνηθούν” και να καταλάβουν ορισμένες κυβερνήσεις ότι περισσότερα όπλα προκαλούν και περισσότερη βία.







Πηγές: ΑΠΕ/ socialpolicy.gr/ bbc.com

38 προβολές0 σχόλια