Στροφή προς τις «πράσινες» μετακινήσεις - Τα οφέλη και τα διλήμματα

Γράφει η Ευστρατία Ζάχου


Ασφαλώς και υπάρχουν αρκετοί λόγοι που συνηγορούν στη στροφή που δείχνει να κάνει η παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία προχωρώντας στην παραγωγή ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Ο βιομηχανικός κλάδος προχωρά με γοργούς ρυθμούς στην ηλεκτροδότηση των στόλων μεταφοράς και αυτή η εξέλιξη αναδύεται ως κυρίαρχη τάση. Μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες ανακοινώνουν η μία μετά την άλλη τις προθέσεις τους για μετάβαση σε πλήρως ηλεκτροκίνητες λύσεις λαμβάνοντας υπόψη και τις πρόσθετες επιχειρηματικές ευκαιρίες που ανοίγονται σε επίπεδο δημιουργίας νέων δικτύων διανομής ενέργειας και ανάπτυξης έξυπνων τεχνολογιών (υποδομές φόρτισης, τεχνολογίες cloud ικανές να προσφέρουν ένα σύνολο δυνατοτήτων για το χρήστη, αύξηση του κύκλου φόρτισης της μπαταρίας, κ.ο.κ.) .



«Όταν η Ευρώπη επιβάλει μείωση του διοξειδίου του άνθρακα κατά 60% μέχρι το 2030, αν δεν εξηλεκτριστείς, είσαι τελειωμένος», θα υποστηρίξει o CEO της Alfa Romeo «Jean-Philippe Imparato» ανοίγοντας τη συζήτηση για τις πράσινες μεταφορές. Πράγματι, η νέα στρατηγική που ακολουθεί η Κομισιόν για την αειφόρο ανάπτυξη και την έξυπνη κινητικότητα (SSMS) είναι ενδεικτική των προτεραιοτήτων που θέτει για μία ταχύτερη απεξάρτηση των οδικών μεταφορών από τον άνθρακα. Προϋπόθεση φυσικά για να επιτευχθεί ένας τέτοιος φιλόδοξος στόχος είναι να τεθούν σε κυκλοφορία τουλάχιστον 30 εκατομμύρια ηλεκτρικά οχήματα αντικαθιστώντας πολλά ρυπογόνα που χρησιμοποιούν κινητήρες εσωτερικής καύσης. Η ηλεκτροκίνηση μπορεί να συμβάλλει στην μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα σε σημαντικό βαθμό.


Για την ώρα, ο τομέας των μεταφορών βαρύνεται σχεδόν με το 30% των ατμοσφαιρικών ρύπων στην Ένωση των 27. Αν αναλογιστούμε ότι οι οδικές μεταφορές κατέχουν τη μερίδα του λέοντος αναφορικά με την κατανάλωση ενέργειας, και σε συνδυασμό με το υψηλό ποσοστό (κοντά στο 52%) εκείνων των επιβατικών οχημάτων που χρησιμοποιούν το πετρέλαιο για καύσιμη ύλη, αντιλαμβανόμαστε ότι τα οφέλη για το περιβάλλον και το κλίμα που θα αποφέρει αυτή η διαδικασία μετασχηματισμού στον κλάδο της αυτοκίνησης ,θα είναι πολλαπλά.



Για τα επόμενα χρόνια, αναμένεται ένας τεράστιος όγκος επενδύσεων από τις κατασκευάστριες εταιρείες προκειμένου να ανταποκριθούν στα νέα δεδομένα. Ήδη πολλές εταιρείες κατασκευής μπαταριών, έχουν εντάξει στα επιχειρηματικά τους πλάνα επενδύσεις που υπόσχονται μεγαλύτερη αυτονομία στις καθημερινές μετακινήσεις. Μεγάλες επίσης εταιρείες ενέργειας και καυσίμων προχωρούν στο σχεδιασμό και την κατασκευή σταθμών φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων. Αυτά είναι και τα δύο ζητούμενα που απασχολούν εδώ και πολλά χρόνια τις αυτοκινητοβιομηχανίες αναφορικά με την ηλεκτροκίνηση.


Στις σημερινές συνθήκες, τα συμβατικά οχήματα πόλης καλύπτουν κοντά στα 300 χιλιόμετρα μετακίνησης από τη στιγμή της πλήρους φόρτισης ενώ η αυτονομία αυξάνεται κατά 100 χιλιόμετρα για τα οχήματα μεγαλύτερου κυβισμού. Εντούτοις, τα στοιχεία που αντλούμε από τον Ευρωπαϊκό Σύνδεσμο Κατασκευαστών Αυτοκινήτων είναι μάλλον αποθαρρυντικά για τη χώρα μας λόγω των ολιγάριθμων σημείων φόρτισης στην ελληνική επικράτεια (περίπου 200)(μπορεί να δοθεί εξήγηση λόγω της χαμηλής ζήτησης μέχρι και πρότινος). «Για να μπορέσουν να κινηθούν οι οδηγοί ηλεκτρικών αυτοκινήτων απρόσκοπτα σε όλη την επικράτεια απαιτούνται έως και πάνω από 100 σταθμοί ταχυφόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων και τουλάχιστον 3.000 απλοί σταθμοί φόρτισης» είχε αναφέρει σε πρόσφατη συνέντευξη ο διευθυντής του Ινστιτούτου Μεταφορών του ΕΚΕΤΑ, Ευάγγελος Μπεκιάρης, εκτιμώντας ότι «για να μπορέσει ένα ηλεκτρικό όχημα να κινηθεί απροβλημάτιστα σε όλη την ελληνική επικράτεια, εκτός των νησιών, πρέπει να υπάρχουν σταθμοί φόρτισης ανά 40 μικτά χιλιόμετρα..».



Η πίεση συνεπώς για γενναίες επενδύσεις στις υποδομές μεταφορών είναι αναπόφευκτη. Η σύμπραξη του δημόσιου τομέα προς αυτήν την κατεύθυνση κρίνεται σημαντική, έως και επιτακτική, είτε με τη συμβολή κρατικών επιχορηγήσεων σε κατασκευάστριες εταιρείες για να επιταχυνθεί η μετάβαση σε ηλεκτροκίνητους κινητήρες, είτε με κίνητρα που θα έχουν την μορφή επιδοτήσεων προς τους οικιακούς καταναλωτές για την αγορά ηλεκτροκίνητων και υβριδικών οχημάτων, είτε τέλος με την εγκατάσταση περισσότερων σημείων φόρτισης. Προς την κατεύθυνση αυτή, κινούνται πολλοί Δήμοι ανά την επικράτεια με τη συμμετοχή τους στην εκπόνηση Σχεδίων Φόρτισης Ηλεκτρικών Οχημάτων (ΣΦΗΟ). Το κείμενο Νόμου 4710/20 που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως τον Ιούλιο του 2020 , υποχρεώνει τους Δήμους να προχωρήσουν στην τοποθέτηση φορτιστών ανά 1000 κατοίκους, στοχεύοντας με αυτόν τον τρόπο να προσθέσουν επιπλέον 11000 φορτιστές στο υπάρχον δίκτυο.


Απ’ ότι φαίνεται, ο αγώνας δρόμου για την υιοθέτηση τεχνολογιών χαμηλών σε εκπομπές αέριων ρύπων έχει ξεκινήσει, στο πλαίσιο πάντα της δράσης για το κλίμα. Ωστόσο, ακούγονται και φωνές που εκφράζουν τις ενστάσεις τους -ίσως και ανησυχία- απέναντι σε αυτούς τους φιλόδοξους στόχους. Πρόσφατα, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Bosch, του μεγαλύτερου προμηθευτή εξαρτημάτων στον ευρωπαϊκό τομέα της αυτοκίνησης, Volkmar Denner, σχολίασε σε συνέντευξη που έδωσε με θέμα τις οδικές μεταφορές και την ηλεκτροκίνηση, την ‘’εμμονή’’ της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ηλεκτρικά οχήματα.



Ο ίδιος αναφέρθηκε φυσικά στις επιπτώσεις που θα έχει στην απασχόληση μία μετάβαση σε ηλεκτροκίνητους κινητήρες (αυτό σημαίνει σταδιακή εξαφάνιση των κινητήρων εσωτερικής καύσης, ντίζελ και βενζίνης). Όμως δε στάθηκε μόνο εκεί. Χαρακτήρισε ως αδικαιολόγητη αυτή τη στάση με δεδομένο ότι οι μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν επενδύσει όλα αυτά τα χρόνια σημαντικά ποσά σε τεχνολογίες κινητήρων εσωτερικής καύσης προκειμένου «να μην εμφανίζουν σημαντικό αντίκτυπο στην ποιότητα του αέρα».

44 προβολές0 σχόλια