Στόχος Βιωσιμότητα 2050: Πως Ανακυκλώνουμε Σωστά;

Γράφει η Κατερίνα Τόσκου


Ο σύγχρονος κόσμος έρχεται όλο και περισσότερο αντιμέτωπος με την κλιματική αλλαγή, κάνοντας ολοένα πιο επιτακτική την θέσπιση «πράσινων» νόμων και την εφαρμογή τους, στοχεύοντας στη βιωσιμότητα και την προστασία του περιβάλλοντος.



Ήδη από το 2018, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει νέους στόχους και κανόνες γύρω από την ανακύκλωση και την υγειονομική ταφή, βάζοντας στόχο την ενίσχυση του βιώσιμου μοντέλου της κυκλικής οικονομίας. Τον Μάρτιο του 2020, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε ένα σχέδιο δράσης αναφορικά με την κυκλική οικονομία, το οποίο στη συνέχεια εγκρίθηκε, τον Φεβρουάριο του 2021 από το Κοινοβούλιο, στοχεύοντας στη μείωση των αποβλήτων και ζητώντας επιπλέον μέτρα, ώστε να επιτευχθεί μια ουδέτερη ως προς τον άνθρακα, χωρίς τοξικές ουσίες και περιβαλλοντικά βιώσιμη κυκλική οικονομία έως το 2050. Επομένως, οι κανόνες περί ανακύκλωσης γίναν αυστηρότεροι παρουσιάζοντας επίσης δεσμευτικούς στόχους για την χρήση και κατανάλωση υλικών έως το 2030. Αυτό αποσκοπεί φυσικά, όχι μόνο στην προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και στην καλύτερη διαχείριση των φυσικών πόρων.


Στα πλαίσια αυτού του εγχειρήματος η ΕΕ έθεσε νέους στόχους για τα ποσοστά των δημοτικών αποβλήτων για τα κράτη μέλη της. Επομένως, το επιθυμητό ποσοστό επαναχρησιμοποίησης και ανακύκλωσης των οικιακών αποβλήτων ανέρχεται στο 55%, μειώνοντας το ποσοστό της υγειονομικής ταφής των αστικών αποβλήτων μέχρι το 2035. Σύμφωνα με έρευνες που πραγματοποιήθηκαν το 2018 από την Eurostat, τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, υπογραμμίζεται πως η Ελλάδα πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο για να καλύψει τα ζητούμενα ποσοστά στο μέλλον, καθώς τα αστικά απόβλητα ανέρχονται στα 497 σε κιλά/κατά κεφαλήν (2016), το ποσοστό ανακύκλωσης και κομποστοποίησης ανέρχεται στο 19% (2017) και το ποσοστό υγειονομικής ταφής στο 80% (2017).


Πολλά ερωτήματα απορρέουν μέσα από τις έρευνες και τα νέα νομοθετικά σχέδια με σκοπό την βιωσιμότητα. Είναι η Ελλάδα έτοιμη να συμμετέχει ενεργά σε αυτή την προσπάθεια; Τα κρατικά όργανα και οι οργανισμοί μπορούν να στηρίξουν ένα τέτοιο εγχείρημα; Μήπως η ανακύκλωση είναι ένας μύθος για την ελληνική πραγματικότητα και όλα τα σκουπίδια καταλήγουν στη καύση ή στην υγειονομική ταφή; Είναι σωστά ενημερωμένοι οι πολίτες της χώρας για το πώς πρέπει να γίνεται σωστά η ανακύκλωση; Και αν όχι, ποιος είναι υπεύθυνος για την άγνοια αυτή, το κράτος ή το ίδιο το άτομο; Η αλήθεια είναι όπως πάντα κάπου στη μέση.



Κάθε πολίτης παίζει τον μικρό του ρόλο πάνω στη κρατική ή παγκόσμια σκακιέρα. Είναι στην ευχέρειά μας το πόσο ενεργά και αποτελεσματικά μπορούμε να συνδράμουμε στη βιωσιμότητα του πλανήτη μας. Αρκετοί πολίτες, ειδικά τα τελευταία χρόνια, είναι πρόθυμοι να συμμετάσχουν στην ανακύκλωση. Το κυριότερο ερώτημα είναι πόσοι ανακυκλώνουν με τον σωστό τρόπο, ώστε οι εργαζόμενοι της Διεύθυνσης Ανακύκλωσης και Διαχείρισης Αστικών Απορριμμάτων να μπορέσουν να κάνουν σωστά το έργο τους.


Είναι γνωστό πως ο μπλε κάδος, είναι ο κάδος της ανακύκλωσης, όμως, τι τελικά ανακυκλώνεται και πώς πρέπει να πετάμε τα ανακυκλώσιμα στον κάδο;


Πριν την μεταφορά στον μπλε κάδο, τα προϊόντα προς ανακύκλωση πρέπει να συμπιέζονται, όπως τα χαρτοκιβώτια και τα πλαστικά μπουκάλια νερού, ώστε να μη πιάνουν υπερβολικό χώρο. Επιπλέον, τα πλαστικά και τα μεταλλικά καπάκια που διαθέτουν βάζα ή μπουκάλια, πρέπει να αφαιρούνται για να διευκολύνεται ο διαχωρισμός των υλικών. Το ιδανικό θα ήταν να αφαιρούνται και οι ετικέτες, όπου αυτό είναι δυνατό. Εξίσου σημαντικό είναι το πλύσιμο των προϊόντων που καταλήγουν στην ανακύκλωση. Όλες οι συσκευασίες που βάζουμε στην ανακύκλωση (απορρυπαντικά, αλουμινένια κουτιά, αναψυκτικά κ.ά.), πρέπει να ξεπλένονται ελαφρώς προκειμένου να μην διαθέτουν υπολείμματα τροφών. Πρέπει να δίνεται προσοχή και να μη σκίζετε τα φύλλα χαρτιού που ανακυκλώνετε, διότι χαρτί κάτω του μεγέθους Α4 δεν μπορεί να ανακυκλωθεί.


Αυτά που μπορούν να ανακυκλωθούν, τουλάχιστον στον ελλαδικό χώρο είναι τα εξής:

  • Αλουμίνιο (π.χ. συσκευασίες αναψυκτικών, κονσέρβες κ.ά.).

  • Λευκοσίδηρο (π.χ. συσκευασίες από τόνο, ζωοτροφές κ.ά.).

  • Πλαστικό (π.χ. μπουκάλια, απορρυπαντικά, πλαστικές σακούλες κ.ά.).

  • Γυαλί (π.χ. βάζα, δοχεία, μπουκάλια κ.ά.).

  • Χαρτί (π.χ. χαρτοκιβώτια, χυμός, γάλα, χαρτοσακούλες κ.ά.).

Ο σωστός τρόπος για να μεταφέρετε τα ανακυκλώσιμά σας στον κάδο είναι είτε μέσα σε μια επαναχρησιμοποιούμενη σακούλα, είτε μέσα σε μια κοινή σακούλα απορριμμάτων. Το περιεχόμενο της σακούλας πρέπει να αδειάσει μέσα στον κάδο και όχι να πεταχτεί ενιαία. Αν η σακούλα σας είναι επαναχρησιμοποιούμενη, κρατήστε την για μελλοντική χρήση, αν ωστόσο πρόκειται για μια κοινή σακούλα απορριμμάτων πρέπει να την αδειάζετε και στη συνέχεια να την πετάτε ξεχωριστά στον μπλε κάδο, καθώς και αυτή ανακυκλώνεται. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δείξετε στις πλαστικές σακούλες, διότι οι βιοδιασπώμενες ή φωτοδιασπώμενες σακούλες δεν ανακυκλώνονται εφόσον έχουν ημερομηνία λήξης.


Ας περάσουμε λοιπόν στην κατηγορία προϊόντων που δεν πρέπει να πετιούνται στον μπλε κάδο ανακύκλωσης:


  • Όλα τα είδη οργανικών απορριμμάτων (τρόφιμα, αποφάγια).

  • Υπάρχει ειδικός τρόπος ανακύκλωσης οργανικών απορριμμάτων, η λεγόμενη κομποστοποίηση.

  • Υλικά που απαιτούν άλλο σύστημα ανακύκλωσης λόγω τοξικότητας και μόλυνσης (π.χ. μπαταρίες, ηλεκτρονικές συσκευές, λάμπες κ.ά.).

  • Αυτά τα υλικά διαθέτουν ειδικούς κάδους σε διάφορα καταστήματα ηλεκτρονικών αγορών και παροχών.

  • Αφρολέξ και φελιζόλ (π.χ. το φελιζόλ που βρίσκονται κάποια τρόφιμα, όπως κρέας).

  • Υλικά από πηλό, κεραμικά ή πορσελάνη (π.χ. κούπες, σκεύη κ.ά.).

  • Συσκευασίες που περιέχουν τοξικά υλικά (π.χ. λάδια αυτοκινήτων, φυτοφάρμακα, φάρμακα, οικοδομικά υλικά κ.ά.).

  • Συνήθως διάφορα φαρμακεία συλλέγουν ληγμένα φάρμακα ή τα κουτιά τους προκειμένου να τα στείλουν στις ανάλογες εταιρείες.

  • Μπάζα, διάφορα έπιπλα, πλαστικά ή μη, ή εξοπλισμό σπιτιού (π.χ. στρώματα, παπούτσια, χαλιά κ.ά.).

Σ ’αυτές τις περιπτώσεις μπορείτε να τηλεφωνήσετε στον δήμο σας, ο οποίος μπορεί να σας ενημερώσει τι να κάνετε ή να κλείσετε κάποιο ραντεβού για να τα συλλέξει με άλλο ειδικό απορριμματοφόρο.


  • Ρούχα και αξεσουάρ ένδυσης (π.χ. παπούτσια, τσάντες, ζώνες, κ.ά.).

  • Τελευταία, ορισμένες εταιρείες ένδυσης έχουν ξεκινήσει να υιοθετούν σύστημα ανακύκλωσης ρούχων, όπου μπορείτε να κάνετε ανακύκλωση τα ρούχα σας.

  • Οποιοδήποτε άλλο υλικό, όπως τσιγάρα, χρησιμοποιημένες χαρτοπετσέτες, χαρτομάντηλα, πάνες, χαρτιά τουαλέτας κ.ά.

  • Σπασμένα τζάμια, γυαλιά, καθρέφτες, λαμπτήρες κ.λπ. δεν ανακυκλώνονται διότι υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού των εργαζομένων στην διαλογή.

  • Πλαστικά και χάρτινα είδη μίας χρήσης (π.χ. κυπελάκια καφέ, καλαμάκια, πιατάκια, μαχαιροπίρουνα, συσκευασίες φαγητού).

  • CD, DVD και βιντεοκασέτες.

  • Συρματένιες κρεμάστρες.

  • Αλουμινόχαρτο.

  • Βιοδιασπώμενες και φωτοδιασπώμενες σακούλες.

  • Κουτιά χυμών.

Ορισμένα κουτιά δεν ανακυκλώνονται, διότι συνδυάζουν υλικά πλαστικού και χαρτονιού. Πριν τα πετάξετε στον μπλε κάδο, πρέπει να βεβαιωθείτε ότι φέρουν την ειδική σήμανση ανακύκλωσης.


  • Χαρτί σχισμένο σε κομμάτια, βρεγμένο ή λερωμένο.

Όπως προαναφέρθηκε, το χαρτί πρέπει να είναι στο μέγεθος Α4 και άνω προκειμένου να μπορέσει να ανακυκλωθεί. Επομένως εισιτήρια, post-it κ.λπ. είναι ανώφελο να τα πετάμε στην ανακύκλωση. Επίσης, το βρεγμένο χαρτί, ακόμη και αν έχει στεγνώσει, είναι ακατάλληλο για ανακύκλωση, όπως και το λερωμένο, καθώς όχι μόνο δεν κρίνεται δυνατή η ανακύκλωση, αλλά αχρηστεύει και τα υπόλοιπα ανακυκλώσιμα υλικά.


Μπορεί όλα τα παραπάνω να φαίνονται περίπλοκα ή ότι απαιτούν πολύ χρόνο και σκέψη, αλλά πρακτικά είναι κάτι πολύ απλό που όλοι οι πολίτες μπορούν να ακολουθήσουν υιοθετώντας την ανακύκλωση στην καθημερινότητά τους. Ένας εύκολος τρόπος είναι να γίνεται καθημερινά η διαχώριση και η κατανομή των υλικών συσκευασίας. Επιπρόσθετα, υπάρχουν και οι περιβαλλοντικές σημάνσεις, οι οποίες μας βοηθούν να καταλάβουμε αν η συσκευασία είναι ανακυκλώσιμη ή όχι. Για περισσότερες πληροφορίες για την σημασία των σημάνσεων μπορείτε να επισκεφθείτε την σελίδα του ΕΟΑΝ ( https://www.eoan.gr).



Ο Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) είναι ο υπεύθυνος οργανισμός για την πρόληψη, την εφαρμογή και την εναλλακτική διαχείριση προϊόντων και αποβλήτων. Μεριμνά για την σωστή εφαρμογή των μέτρων πρόληψης και των προγραμμάτων εναλλακτικής διαχείρισης, αναλαμβάνοντας επίσης την εισήγησή τους στο Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Τελικά, αξίζει να αναρωτηθούμε κατά πόσο κάνουμε με σωστό τρόπο ανακύκλωση και ποιο είναι το μερίδιο ευθύνης μας για τα χαμηλά ποσοστά ανακύκλωσης της χώρας μας. Η ελπίδα εξακολουθεί να υπάρχει, καθώς όλο και περισσότερος κόσμος στρέφεται με ενδιαφέρον προς την βιωσιμότητα και την ανακύκλωση, δίνοντας ελπίδα ότι οι στόχοι της ΕΕ δεν είναι ένα απατηλό όνειρο.


Αυτό το άρθρο γράφθηκε με την ελπίδα να λύσει απορίες και να παροτρύνει τους πολίτες να ανακυκλώνουν δίχως να αχρηστεύουν το περιεχόμενο των μπλε κάδων. Λύσεις υπάρχουν πολλές, αρκεί να μην εθελοτυφλούμε και να ενημερωνόμαστε περαιτέρω όταν οι πληροφορίες που λαμβάνουμε δεν είναι αρκετές. Είμαστε όλοι μέρος αυτής της αλυσίδας, μια απλή πράξη μπορεί να προσφέρει μεγάλες αλλαγές στον πλανήτη και στον συνάνθρωπό μας. Ας είμαστε αυτοί που θα βοηθήσουμε την φύση να «αναπνεύσει» ξανά.


Υ.Γ. Μην ξεχνάτε να κλείνετε τα καπάκια των κάδων ανακύκλωσης, καθώς λίγη βροχή μπορεί να καταστρέψει τις προσπάθειες όλων!


157 προβολές0 σχόλια