Τα νοσοκομεία εκπέμπουν SOS! Η περίπτωση της Κέρκυρας

Ενημερώθηκε: 4 Απρ 2020

Έχει γίνει αντιληπτό από πολλούς πως τα δημόσια νοσοκομεία της χώρας μας βιώνουν δύσκολα χρόνια άλλοτε λόγω ελλείψεων στα αποθέματα, άλλοτε λόγω έλλειψης προσωπικού και κάποιες φορές λόγω απίστευτης έλλειψης οργάνωσης της διοίκησης του νοσοκομείου. Εδώ και έναν περίπου μήνα ήθελα να γράψω για την απίστευτα απογοητευτική εμπειρία μου στο Γενικό Νοσοκομείο Κέρκυρας, αλλά δεν έβρισκα το θάρρος να το πραγματοποιήσω. Το site αυτό δεν αποτελεί προσωπικό ιστότοπο, αλλά θεωρώ έπειτα από αρκετή σκέψη πως έπρεπε να δημοσιοποιήσω αυτήν μου την εμπειρία προς ενημέρωση του ευρύτερου κοινού.




Οι εγκαταστάσεις του νοσοκομείου




Θα ήθελα να ξεκινήσω από τα θετικά και αργότερα να προχωρήσω στα αρνητικά, καθώς ο στόχος μου δεν είναι να βλάψω την εικόνα του νοσοκομείου, αλλά να κρίνω όσο αντικειμενικά μπορώ την κατάσταση που επικρατεί. Στις τέσσερις περίπου ώρες που βρισκόμουν στις εγκαταστάσεις του νοσοκομείου μου έκανε εντύπωση το πόσο οργανωμένες και καθαρές ήταν. Οφείλω να ομολογήσω πως το νοσοκομείο της Κέρκυρας είναι ένα από τα πιο σύγχρονα και καθαρά νοσοκομεία τα οποία έχω επισκεφθεί. Τα κτήρια είναι μεγάλων διαστάσεων και τα δωμάτια αποτελούν υπόδειγμα καθαριότητας σε σχέση πάντοτε με τα υπόλοιπα ελληνικά νοσοκομεία.


Επίσης, λόγω της παρατηρητικής μου φύσης -όταν η ιατρός άνοιξε την πόρτα της αποθήκης- οδηγήθηκα στο συμπέρασμα πως το νοσοκομείο δεν πρέπει να αντιμετωπίζει πρόβλημα με τις προμήθειες του και τα αναλώσιμα, τα οποία είναι άμεσα χρειαζούμενα.


Αγενές Προσωπικό




Η άσχημη εικόνα που δημιούργησα στο μυαλό μου σχετικά με το Γενικό Νοσοκομείο Κέρκυρας ξεκίνησε τα πρώτα 10 λεπτά της εισόδου μου σε αυτό. Πριν από εμένα εξυπηρετούνταν μια ξένη οικογένεια, της οποίας ο πατέρας είχε ανεύρυσμα στο πόδι. Η οικογένεια ήταν φοβισμένη, καθώς δεν μπορούσαν να επιστρέψουν στην χώρα τους, διότι σε περίπτωση που πετούσαν με αεροπλάνο, το ανεύρυσμα θα ανέβαινε στην καρδιά και ως συνέπεια ο άνδρας αυτός θα πέθαινε άμεσα. Από την συζήτηση που είχαν με την υποδοχή κατάλαβα πως οι ασφαλιστικές προκειμένου να τους πάρουν πολλά χρήματα τους έστειλαν σε ιδιωτική κλινική, η οποία μάλιστα δεν φρόντισε να ενημερώσει επαρκώς τον άνθρωπο αυτό για την σοβαρότητα της κατάστασης του. Ως αποτέλεσμα, η οικογένεια στράφηκε στην βοήθεια του Γενικού Νοσοκομείου. Η απάντηση της υπαλλήλου με άφησε άναυδο. Να σημειώσω σε αυτό το σημείο πως η οικογένεια είχε έναν Έλληνα μαζί της (πιθανώς ιδιοκτήτη των δωματίων στων οποίων έμενε η οικογένεια ή κάποιου γνωστού τους), ο οποίος μετέφραζε τα λόγια της νοσηλεύτριας.


Και θα αναλάβουν οι γιατροί μας της ευθύνη, εάν ο κύριος πεθάνει από το ανεύρυσμα και εμείς δεν μπορέσουμε να κάνουμε κάτι. Ας πάει στους γιατρούς να δει τι μπορεί να κάνει

Αυτή ήταν η απάντηση της υπαλλήλου στην οικογένεια με ύφος έντονο (όχι απαραίτητα θυμού), η οποία με άφησε σοκαρισμένο. Κατά την προσωπική μου άποψη η ιατρική είναι ένα λειτούργημα και οι ιατροί πρέπει να φροντίζουν κάθε ασθενή που στρέφεται σε αυτούς για βοήθεια. Θεωρώ πως δεν θα έπρεπε να υπάρξει τέτοια αντιμετώπιση των επισκεπτών αυτών από τους υπαλλήλους του νοσοκομείου. Εδώ πρέπει να τονίσω πως η υπάλληλος φάνηκε να δίνει συμβουλές στην οικογένεια, αλλά η φράση της αυτή είναι για εμένα τουλάχιστον απότομη.


Η προσωπική μου εμπειρία




Για δική μου τύχη επισκέφθηκα το νοσοκομείο της Κέρκυρας για μικρό πρόβλημα, το οποίο απαιτούσε μόνο εξετάσεις αίματος, καρδιογράφημα και ακτινογραφίες θώρακα. Επομένως, θα σας διηγηθώ την εμπειρία μου από τα δωμάτια εξετάσεων του νοσοκομείου. Μπαίνοντας στην αίθουσα του παθολογικού για εξετάσεις μια από τις πρώτες φράσεις της νεαρής νοσηλεύτριας που πιθανών να ήταν και ασκούμενη λόγω του νεαρού της ηλικίας της ήταν πως βαριέται πάρα πολύ. Αυτό το σχόλιο μου προκάλεσε περιέργεια καθώς περίμενα από ένα άτομο τόσο νεαρό να έχει ενθουσιασμό που θα εξυπηρετήσει τους ασθενείς. Μετά τις αιματολογικές εξετάσεις μου, οι υπάλληλοι του νοσοκομείου μου είπαν (ευγενικά) πως θα πρέπει να είμαι υπομονετικός και να περιμένω για 3 ώρες μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα.


Έπειτα από το πέρας 3.5 ωρών θεώρησα πως καλό θα ήταν -πολύ ευγενικά- να χτυπήσω την πόρτα και να ρωτήσω πότε περίπου θα είναι έτοιμα τα αποτελέσματα. Οι ιατροί μου είπαν πως πρέπει να περιμένω λίγο ακόμη. Πράγματι μετά από 10 λεπτά το όνομά μου ακούστηκε και μπήκα μέσα στην αίθουσα. Η νεαρή νοσηλεύτρια φρόντισε με έντονο και κριτικό ύφος να μου κάνει παρατήρηση λέγοντας πως δεν έπρεπε να έχω χτυπήσει καν την πόρτα και έπρεπε να περιμένω να με φωνάξουν. Εγώ φρόντισα με εξίσου έντονο ύφος να της υπενθυμίσω πως λόγω καθυστέρησης μισής ώρας θέλησα να μάθω εάν τα αποτελέσματα είχαν βγει, ειδικά αφού όταν άνοιγε η πόρτα του παθολογικού έβλεπα τους υπαλλήλους να κάθονται. Μετά συνέβη κάτι που θεωρώ ίσως την πιο απογοητευτική στιγμή που έζησα μέσα στο νοσοκομείο αυτό. Στην ίδια αίθουσα με εμένα βρισκόταν μια ηλικιωμένη κυρία, η οποία είχε κάποιο πρόβλημα υγείας φανερά σοβαρότερο από εμένα. Έπρεπε, λοιπόν, να της πάρουν αίμα και συγκεκριμένα από το χέρι (ίσως να της βάλουν και ορό). Αυτό που πρόλαβα να δω είναι την νεαρή νοσηλεύτρια να προσπαθεί να πάρει αίμα ή να εισάγει ορό (δεν ήμουν τόσο παρατηρητικός) με αποτέλεσμα η ηλικιωμένη γυναίκα να αντιδράσει και να φωνάξει από τον πόνο. Η νεαρή νοσηλεύτρια χωρίς καμία αίσθηση του χώρου στον οποίο βρισκόταν χτύπησε την ηλικιωμένη γυναίκα στο χέρι και άρχισε να ξεστομίζει υβριστικές εκφράσεις σε αυτήν και γενικά να μιλά υβριστικά για την αντίδραση της ηλικιωμένης.


Το τέλος της εμπειρίας μου




Έπειτα από όλα αυτά τα περιστατικά ζήτησα από τους υπαλλήλους του παθολογικού εάν μπορώ να βγάλω αντίγραφο των ακτινογραφιών μου για προσωπική χρήση. Οι υπάλληλοι με ευγενικό ύφος μου απάντησαν πως με μια αίτηση στο γραφείο πρωτοκόλλου θα μπορούσα να έχω αντίγραφα άμεσα. Πηγαίνοντας στο γραφείο ήρθα αντιμέτωπος με μία υπάλληλο, η οποία μιλώντας μου απότομα και με καμία ένδειξη σεβασμού στο πρόσωπό μου, μου είπε πως δεν μπορώ να βγάλω το αντίγραφο γιατί δεν υπάρχει λόγος. Έπειτα από παρατήρηση στην υπάλληλο μου δόθηκε τελικά η αίτηση και έπειτα από περίπου 2 εβδομάδες δεν έχω λάβει καμία ειδοποίηση.


Τελική Κριτική




Επισημαίνω για ακόμη μια φορά πως στόχος μου δεν είναι να βλάψω την εικόνα του νοσοκομείου της Κέρκυρας, αλλά να ασκήσω κριτική στην κατάσταση και συμπεριφορά που εγώ προσωπικά αντιμετώπισα και είδα να αντιμετωπίζουν άλλοι ασθενείς. Πολλές φορές θεωρούμε πως έχουμε το δικαίωμα να συμπεριφερόμαστε στους ανθρώπους σαν "σκουπίδια" επειδή έχουμε τελειώσει μια "ανώτερη" σχολή ή επειδή έχουμε περισσότερες γνώσεις από αυτούς. Αντιθέτως, όμως, όποιος διαθέτει γνώση πρέπει να φέρεται ταπεινά και να φροντίσει να μεταδίδει την γνώση αυτή στους υπόλοιπους, οι οποίοι δεν ήταν τόσο τυχεροί στην ζωή για να γίνουν ιατροί ή δεν έχουν τόσο σημαντικές γνώσεις. Τα Ελληνικά Νοσοκομεία βρίσκονται σε περίοδο κρίσης εδώ και πολλά χρόνια. Προβλήματα έχω αντιμετωπίσει και σε άλλα νοσοκομεία, όπως της Δράμας (λόγω έλλειψης αναλώσιμων και προσωπικού), της Θεσσαλονίκης (λόγω απίστευτης κίνησης) και άλλες περιπτώσεις. Καλό θα ήταν, λοιπόν, οι άνθρωποι που ασκούν τόσο σημαντικά λειτουργήματα να έχουν ευγενική συμπεριφορά και να μην φέρονται αγενώς.


Υ.Γ: Εκείνη την ημέρα έγινε αγωγή στο νοσοκομείο της οποίας τον λόγο δεν γνωρίζω και άκουσα κάποιους υπαλλήλους του νοσοκομείου να γελούν κοροϊδευτικά για την αγωγή, η οποία όπως φαίνεται δεν τους "αγγίζει".

255 προβολές0 σχόλια