Η Μη Υποχρεωτική Εκπαίδευση και ο Covid-19

Γράφει η Ιωάννα Μωυσίδου


«Την περσινή σχολική χρονιά τρία παιδιά από τη Β’ Λυκείου χάσανε τη χρονιά γιατί όταν γυρίσαμε μετά το λοκντάουν δεν ήρθαν στο σχολείο όταν έπρεπε να κάνουμε τα σελφ τεστ. Δεν ήρθαν καθόλου για δύο μήνες, μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς. Τα δύο ήταν αδέλφια και ένα παιδάκι μόνο του».


Αυτές τις δηλώσεις έκανε στο ΣΚΑΪ, ο κος. Πρόδρομος Φωτάκης, καθηγητής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη Δράμα. Στη συνέχεια δήλωσε πως τα δύο από τα τρία παιδιά, τα αδέρφια, δε συνέχισαν την εκπαίδευση τους όπως διαπιστώθηκε από την φετινή τους απουσία. Ακόμη, ο κος. Φωτάκης παρατήρησε πως «με τον ένα γονιό που ήμουν παρών, ήταν από αυτούς τους γονείς που αμφισβητούν τα πάντα, ότι τα self test είναι επικίνδυνα, ότι δεν προσφέρουν προστασία».


ανεμβολίαστοι στα σχολεία
Πηγή: Skai.gr

Στη συνέχεια παρατήρησε πως «Μάσκες φορούσαν πέρσι το Σεπτέμβριο, δεν έκαναν self test. Φέτος το ένα κοριτσάκι άλλαξε σχολείο στη Δράμα, τα αδέλφια χάθηκαν δεν έχουμε καμία ενημέρωση» και διευκρίνισε πως σε περίπτωση μετεγγραφής το σχολείο θα ενημερωνόταν.


Ακόμη, αναφέρει πως υπήρξε συνομιλία με τον αδερφό των αδερφών, πρώην μαθητή του σχολείου σχετικά με την εκπαιδευτική τους κατάσταση. Όπως αναφέρει ο κος. Φωτάκης: «Μιλήσαμε σαν σχολείο κάποια στιγμή με το μεγαλύτερο αδελφό των παιδιών που είχαμε μαθητή παλιότερα και είπε ότι δε θα έρθουν στο σχολείο»

Οι επόμενες ενέργειες του σχολείου ήταν να ενημερώσουν τις αρμόδιες αρχές. Η απάντηση των αρχών αφορούσε την μη υποχρεωτικότητα της εκπαίδευσης. Η διοικητική τουλάχιστον αδράνεια ως η μόνη λύση αφού η εκπαίδευση στο Λύκειο δεν είναι υποχρεωτική.


Η λανθάνουσα συνέπεια της πανδημίας


Στην συγκεκριμένη λοιπόν περίπτωση παρατηρούμε μία μάλλον λανθάνουσα συνέπεια της πανδημίας και των πολιτικών επιλογών για την ανάσχεσή της. Από τη στιγμή της «επιστροφής στην κανονικότητα» μία πληθώρα κοινωνικών αντιφάσεων φαίνεται να οξύνθηκαν, αν θεωρήσουμε πως προϋπήρχαν.


Την επιστροφή στην κανονικότητα επέτρεψε φυσικά η προμήθεια του εμβολίου και η έναρξη της εμβολιαστικής πορείας. Η αποτυχημένη αυτή πορεία οδήγησε σταδιακά την κυβέρνηση στη λήψη μέτρων πίεσης, ώστε το πρόσημο να γίνει θετικό, η πλειοψηφία δηλαδή του ελληνικού πληθυσμού να είναι πλήρως εμβολιασμένη και κατ’ επέκταση προστατευμένη από τον Κορωνοϊό. Εκτός από τα μέτρα πίεσης έλαβε και μέτρα προστασίας από πολύ νωρίς, προτού ακόμα φτάσει η χώρα σε ένα ποσοστό εμβολιασμού. Τα μέτρα αυτά μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν τη τακτή διενέργεια διαγνωστικών τεστ είτε πρόκειται για rapid είτε πρόκειται για self – test τη χρήση μάσκας στους κλειστούς χώρους κ.α


μάσκα στα σχολεία
Πηγή: tanea.gr

Έτσι με την επαναλειτουργία της εκπαίδευσης και των διάφορων επαγγελματικών κλάδων κι ενώ η εμβολιαστική πορεία εξακολουθούσε, όλο και περισσότεροι άνθρωποι κλήθηκαν να ακολουθήσουν αυτά τα μέτρα και να πάρουν συγκεκριμένες αποφάσεις. Τη στιγμή που το ποσοστό των εμβολιασμένων σταθεροποιήθηκε η κυβέρνηση σε μία προσπάθεια νέας αύξησης του ποσοστού έκανε μερικώς υποχρεωτικό το εμβόλιο.


Συγκεκριμένοι επαγγελματικοί κλάδοι επηρεάστηκαν από αυτή την πολιτική απόφαση. Αρκετοί ήταν οι υγειονομικοί που μπήκαν σε αναστολή εξαιτίας της αρνητικής στάσης τους στην πραγματοποίηση του εμβολίου. Στη συνέχεια ξεκίνησαν ακόμα περισσότερο οι περιορισμοί και οι κοινωνικές και ψυχαγωγικές κυρίως απαγορεύσεις για τους μη εμβολιασμένους. Σε αυτή λοιπόν τη φάση το μοναδικό που φαίνεται να θυσιάζεται εκτός από τις δουλειές των υγειονομικών ήταν κάποιες αμελητέες μάλλον κοινωνικές ελευθερίες και ίσως η κοινωνική συνοχή με δεδομένο πως όσο αυξανόταν τα προνόμια υπέρ των εμβολιασμένων και οι περιορισμοί των ανεμβολίαστων η κοινωνική διαίρεση που δειλά εμφανίστηκε την άνοιξη του 2021, εδραιώθηκε στην ελληνική κοινωνία και τα στρατόπεδα ήταν πλέον ορατά.


Η μη υποχρεωτική εκπαίδευση

Στο πλαίσιο ωστόσο αυτής της περιορισμένης έστω ελευθερίας που άφησαν οι πολιτικές αποφάσεις ο καθένας μπορούσε όντως να επιλέξει για τον εαυτό του το δρόμο που θα ακολουθήσει. Στη περίπτωση μη τήρησης των κυβερνητικών αποφάσεων οι κοινωνικοί περιορισμοί ήταν μια αναμενόμενη συνέπεια.


Στην περίπτωση βεβαίως που είσαι εξαρτώμενο μέλος αυτές οι επιλογές φαίνεται να περιορίζονται ακόμα περισσότερο. Σε αυτή λοιπόν την περίπτωση των παιδιών που έχασαν μια σχολική χρόνια ή και σταμάτησαν την εκπαιδευτική τους πορεία, είτε πρόκειται για δικιά τους επιλογή, είτε για επιλογή των γονιών τους, το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο. Εάν πολλαπλασιάσουμε αυτές τις περιπτώσεις, εάν δηλαδή δεν τη θεωρήσουμε μοναδική περίπτωση το αποτέλεσμα γίνεται θλιβερό για την μελλοντική ελληνική κοινωνία.


Στην υποτίμηση της εκπαίδευσης, με όποιο τρόπο γίνεται αυτή, η υγεία της ελληνικής κοινωνίας φαίνεται να επιδεινώνεται. Ο μη υποχρεωτικός εμβολιασμός και η μη υποχρεωτική εκπαίδευση φαίνεται να αντιμετωπίζονται διαφορετικά.


Μαθητές με μάσκες στο σχολείο
Πηγή: Protothema.gr

Συγκεκριμένα αυτό που ίσχυε, μέχρι και την αναθεώρηση των Ποινικών Κωδίκων την 1η Ιουλίου 2019 για την περιορισμένη υποχρεωτικότητα της εκπαίδευσης, σύμφωνα το κατηργημένο άρθρο 458 του Ποινικού Κώδικα και τον Νόμο 1566/85 είναι πως η φοίτηση θεωρείται υποχρεωτική για την φοίτηση στο δημοτικό και το γυμνάσιο, εφόσον ο μαθητής δεν έχει υπερβεί το 16ο έτος της ηλικίας του. Εάν όποιος έχει την επιμέλεια του προσώπου του ανηλίκου, παραλείπει την εγγραφή ή την εποπτεία ως προς την φοίτηση του τιμωρείται με το πρόστιμο τουλάχιστον 59 ευρώ.


Αυτό που καταργήθηκε τον Ιούλιο του 2019 ήταν η κύρωση. Ενώ λοιπόν, βάσει Νόμου, είναι υποχρεωτική η εκπαίδευση μέχρι το στάδιο της φοίτησης στο γυμνάσιο και εφόσον δεν ξεπερνά ο μαθητής τα 16 χρόνια, η μη τήρηση του Νόμου δεν προβλέπει πλέον κάποια κύρωση.


Οι νέες καταγγελίες που αφορούν παρόμοιες περιπτώσεις διακοπής της εκπαιδευτικής πορείας παιδιών εξαιτίας της διαφωνίας των γονέων τους, ανθρώπων που έχουν την επιμέλεια τους με τα μέτρα για την προστασία από τον Κορωνοϊό ή και τους διαγνωστικούς ελέγχους, έφεραν στο προσκήνιο αυτό το νομικό κενό που παρέμενε λανθάνον μέχρι στιγμής. Έτσι τώρα γίνονται διάφορες εισαγγελικές παρεμβάσεις την όσο το δυνατόν πιο άμεση κάλυψη αυτού του κενού που άφησε περιθώρια αυτονομίας αποφάσεων από γονείς – αρνητές. Ο βαθμός αυστηρότητας του νόμου φυσικά δεν μπορεί να προβλεφθεί αλλά σκοπός του θα είναι μεταξύ άλλων και ο περιορισμός αυτών των συμπεριφορών.


Είναι προβληματική η λογική της κυβέρνησης, που προσπαθεί να προστατέψει το κοινωνικό σύνολο; Είναι προβληματική η λογική των συγκεκριμένων γονέων ή γονέων με αντίστοιχες αντιλήψεις που προσπαθούν να προστατέψουν τα πιστεύω τους και τους δικούς τους ανθρώπους; Ποια είναι η πιο ηθική επιλογή; Και αν δεν χωράει ηθική στη διάρκεια των πολέμων, πότε αυτή πρέπει να εμφανίζεται; Ποιο είναι το όριο που πρέπει να αναγνωρίσεις μεταξύ των ατομικών σου επιλογών και αυτών που επηρεάζουν και το σύνολο αλλά και αντιστρόφως;

13 προβολές0 σχόλια