Το «ασήκωτο βάρος» του Θοδωρή Ιακωβίδη

Γράφει η Ιωάννα Μωυσίδου


Ενώ οι Ολυμπιακοί Αγώνες βρίσκονταν σε εξέλιξη η χώρα μας, η Ελλάδα και οι αξιέπαινοι αθλητές που την εκπροσωπούν έχουν καταφέρει να αναδείξουν τις ικανότητες τους και να λάβουν την ανάλογη επιβράβευση της απόκτησης του χρυσού ή χάλκινου μεταλλίου ή και την εθνική επιδοκιμασία για την επιτυχία συμμετοχής στους Ολυμπιακούς άνευ μεταλλίου.


Η ανά τετραετία διενέργεια τους δίνει ένα περιθώριο προετοιμασίας τόσο ψυχολογικής όσο και σωματικής, ώστε την ώρα της «αναμέτρησης», οι αθλητές να αποδώσουν όσο το δυνατόν καλύτερα. Στη διάρκεια αυτών των χρόνων οι αθλητές είναι αντιμέτωποι με κάθε είδους κρίση που μπορεί να επηρεάσει την προπόνηση τους, όπως αυτή του κορωνοϊού αλλά και με πιθανούς τραυματισμούς που χρήζουν άμεσης θεραπείας για την ταχύτερη επάνοδο στην προετοιμασία.


θοδωρής ιακωβίδης

Οι φετινοί Ολυμπιακοί Αγώνες, τουλάχιστον στο μυαλό μου, φαντάζουν λιγότερο θεαματικοί και περισσότερο απομυθοποιημένοι. Είναι η καπνιά από τις πυρκαγιές και τις «κατάμαυρες» συνέπειες τους; Είναι η αποκαρδιωτική δήλωση του Ιακωβίδη και η χωρίς τηλεοπτικούς ενδοιασμούς απορία του Τέντογλου «τί έκανα;» ; Μάλλον ένας συνδυασμός και των τριών γεγονότων.


Ο δακρυσμένος Θοδωρής Ιακωβίδης



Ο Θοδωρής Ιακωβίδης αγωνίστηκε στο άθλημα άρσης βαρών, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο 2020. Μετά την τέλεση της προσπάθειας του ανακοίνωσε δακρυσμένος την απόσυρση του από τον αθλητισμό. Συγκεκριμένα, δήλωσε : «Κλαίω όχι από στεναχώρια, αλλά γιατί τελείωσε όλο αυτό. Δυστυχώς δεν μπορώ να αποδώσω στο 100% και να έχω το κεφάλι μου ήσυχο, για να κάνω προπόνηση και να μπορώ να αποδίδω αυτά που αρμόζουν στη σημαία που φοράω. Συγγνώμη εάν κάποιοι νομίζουν πως το βάζω στα πόδια. Έχω κουραστεί από αυτή την κατάσταση. […]


Είναι πολύ λυπηρό να ντρέπεσαι να πας στον φυσιοθεραπευτή, επειδή ξέρει την κατάστασή σου. Δεν το αντέχω άλλο αυτό. Θέλω να σταματήσω, θέλω να ηρεμήσω και θέλω να γυρίσω στους δικούς μου. Την οικογένειά μου, τους φίλους μου και να τους πω ένα μεγάλο ευχαριστώ που ήταν το κίνητρό μου να συνεχίσω όλα αυτά τα χρόνια».


Οι δηλώσεις στήριξης προς τον αθλητή



Η δήλωση αυτή συντάραξε την ελληνική κοινωνία που στην πλειοψηφία παρακολουθεί και χειροκροτεί τις υψηλές επιδώσεις των αθλητών της, χωρίς να αναλογίζεται την προσπάθεια που βάλλουν και τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζουν στην πορεία τους. Επιβεβαίωσε όμως την αλληλεγγύη που υπάρχει στον αθλητικό χώρο καθώς αθλητές ταυτίστηκαν με τη δήλωση, δήλωσαν τη συμπαράσταση τους και ανέλαβαν ευθύνες. Ο Πύρρος Δήμας σε ανάρτηση του από το προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter «ανέλαβε της ευθύνες του» και απολογήθηκε για το δικό του μερίδιο απραξίας που οδήγησε σε αυτή την ταπεινωτική κατάσταση έναν συναθλητή του.



Ακόμα και αυτοί που συμμετέχουμε στον χώρο του αθλητισμού ως απλοί θεατές στεναχωρηθήκαμε εξίσου για την αδιαφορία που δείχνει ο κρατικός μηχανισμός για έναν χώρο που ο ψυχολογικός και σωματικός μόχθος κάποιων ανθρώπων, μπορεί να προσφέρει τεράστια εθνική υπερηφάνεια. Για έναν χώρο που φαίνεται πολιτικά «καθαρός» και πειθαρχημένος.


Η ηθική ήττα του αθλητισμού


Ας μη ξεχνάμε πως «χτυπήθηκε» ηθικά ακόμα μία φορά αυτός ο χώρος κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Όταν η δήλωση της ολυμπιονίκη Σοφίας Μπεκατώρου για ασελγείς συμπεριφορές από υψηλόβαθμα στελέχη του χώρου ξεκίνησε το ελληνικό #metoo. Τώρα εκδηλώνονται κι άλλες αδυναμίες του χώρου, αδυναμίες που η εντατική προπόνηση των αθλητών δεν μπορεί να καλύψει. Ειδικά μετά τα lockdowns που επέβαλλε ο Κορωνοϊός και τα αδιέξοδα που έφτασαν αθλητές, οι οποίοι δεν είχαν τη δυνατότητα να ασκηθούν στους κατάλληλους σε κάθε περίσταση χώρους.

Η δήλωση του υφυπουργού αθλητισμού κύριου Λευτέρη Αυγενάκη πως : «Η προετοιμασία των αθλητών είναι ευθύνη των διοικήσεων των ομοσπονδιών» μόνο καθησυχαστική δεν είναι. Η αποποίηση ευθυνών είναι σημαντικό χαρτί στον πολιτικό χώρο. Βεβαίως σημασία δεν έχει ειδικά στη συγκεκριμένη περίπτωση μόνο η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης.


Ο κρατικός μηχανισμός οφείλει άμεσα να εξοπλίσει πρώτα τους χώρους που παρουσιάζουν τις περισσότερες ελλείψεις και στη συνέχεια να ασχοληθεί με την Ελλάδα 2.0 . Εάν η «πρώτη εκδοχή» της Ελλάδας είναι ελλειμματική πως είναι δυνατόν να την αναβαθμίσεις, εάν μάλιστα αγνοείς τα πραγματικά ζητήματα που χρήζουν επίλυση ή τουλάχιστον τα θεωρείς υποδεέστερα. Ο αθλητικός κρίκος είναι εξίσου σημαντικός με αυτόν την εκπαίδευσης ή της οικονομίας. Για να υπάρχει συνολική συνοχή και αρμονία πρέπει να δίνεται προσοχή τόσο στην οικονομική υποστήριξη της εκπαίδευσης όσο και του αθλητισμού.







Πηγές Εικόνων : https://www.ethnos.gr/

72 προβολές0 σχόλια